Beeld: Unsplash
Ik heb een raar probleem: mijn zoon van vier is geobsedeerd door zijn piemeltje. Hij haalt hem om de haverklap uit zijn broek om hem te vergelijken met de piemels van zijn broertje en vriendjes. Hij zwaait ermee aan tafel, bij oma, in de klas. Wat moet ik doen: verbieden of denken: het gaat vanzelf wel over.
Hier hebben meer jongetjes last van. Het is een aandoening die kan doorgaan tot ver in de volwassenheid (denk aan de president van de Verenigde Staten). De zoontjes van Kek Mama-columniste Roos Schlikker deden het ook: ze vergeleken de hele dag hun piemeltjes. Op een dag kreeg hun vader er genoeg van. Hij ritste zijn broek open, haalde zijn eigen exemplaar tevoorschijn en zei: ‘Dit is pas een grote piemel.’ De jongetjes bogen vol ontzag het hoofd. Sindsdien wordt in huize Schlikker niet meer over piemels gepraat.
Zeg niet tegen uw zoon: ‘Je mag niet meer aan je piemeltje zitten.’ Dat leidt tot Freudiaanse complexen. Zeg: ‘Je hebt een prachtige penis maar ik hoef hem niet de hele dag te zien. Als je ermee wilt zwaaien doe je dat niet aan tafel, bij oma, in de klas of bij vriendjes. Daarvoor heeft een mens een kamer. Daar mag je er zoveel mee zwaaien als je wilt, maar val er anderen alsjeblieft niet mee lastig.’ Mocht uw zoon niet over een eigen kamer beschikken, dan bedenkt u een variant. De badkamer bijvoorbeeld, of zijn indianentent.
Waar het uiteindelijk om gaat is dat hij voelt dat u grenzen stelt. Hij mag niet met eten gooien, hij mag de hond niet slaan, hij mag niet de hele dag gamen, en hij mag in de huiskamer niet zijn piemeltje uit zijn broekje halen. Dat zijn nou eenmaal de regels, en het is uw taak hem die te leren, anders komt hij later nergens in het leven. Nog meer Kek Mama? Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
