Mijn zoon (11) mag van mij niet langer dan een uur per dag gamen, maar bij de buurjongen is er geen limiet. Mijn buurvrouw denkt dat kinderen er zelf wel genoeg van krijgen. Ze zegt: “Bij ons wordt 24/7 gegamed, als je niet wil dat je zoon meedoet moet je hem thuishouden.”
Lees verder onder de advertentie
Zo, die dame durft nog eens te vloeken in de kerk. Wij zijn dol op dwarsliggers, dus we hebben bij voorbaat een zwak voor uw buurvrouw. Misschien heeft ze gelijk als ze beweert dat een overdosis gamen geen probleem is. Dat zal ongetwijfeld het geval zijn bij de meeste kinderen. Het schijnt dat zo’n drie tot vijf procent van de gamers uiteindelijk verslaafd raakt. Meestal zijn dat jongens. Een gameverslaving lijkt op een gokverslaving en heeft grote invloed op je leven en relaties. Een compulsieve gamer lijdt aan slaapgebrek, trekt zich terug in zijn eigen wereldje, is niet geïnteresseerd in sport en school, heeft een kort lontje en wordt woedend als hij niet kan gamen. Afkicken is buitengewoon moeilijk.
Tot zover het zwarte scenario. Terug naar uw zoon en de recalcitrante buurvrouw. Wij zeggen: thuis trekt u uw eigen grenzen en dat is uw goed recht. Als uw zoon naar de buren vertrekt om te gamen, houdt u hem niet tegen. Hij is elf en weet allang dat in elk gezin andere regels gelden. Zolang hij niet besluit voorgoed bij de buren te gaan wonen, is er niets aan de hand. Houd de vinger aan de pols. Is uw zoon vrolijk? Heeft hij andere vrienden buiten het buurjongetje? Sport hij? Gaat hij met plezier naar school? Laat hem in dat geval lekker gamen en wens hem veel plezier als hij richting buren vertrekt.
Lees verder onder de advertentie
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.