Mijn tienjarige dochter kijkt op school naar het Jeugdjournaal. Ze heeft er nachtmerries van. Ze droomt bijvoorbeeld dat er oorlog is en dat ze in een bootje moet vluchten.
Lees verder onder de advertentie
ELS EN DO: “Toen de tantes klein waren, wisten ze niet eens dat er erge dingen op de wereld gebeurden. Omdat het Jeugdjournaal nog niet bestond. Ze mochten alleen naar Thierry de slingeraar kijken en dat vonden ze al eng genoeg.
Veel meer leuke dingen dan nare
Uw dochter groeit echter op in een wereld waarin niemand het nieuws kan ontlopen. Ze moet ermee om leren gaan. Daarom is het goed dat ze het Jeugdjournaal in de klas ziet waar ze erover kan praten met de leerkracht en leeftijdgenootjes. Vertel haar dat er veel meer leuke dingen gebeuren op de wereld dan nare. Maar dat het journaal veel te lang zou duren als het daarvan verslag zou doen. Ooit heeft iemand bepaald dat er vooral problemen in het journaal moeten komen. En dan ook nog problemen die niet al te vaak voorkomen, anders is het geen nieuws.
Lees verder onder de advertentie
Het lijkt alleen erger
Maak uw dochter weerbaar. Stel haar voor een boze brief te schrijven aan premier Rutte of president Poetin. Of laat haar geld inzamelen voor bootvluchtelingen. Er zijn veel mensen die dit soort acties bedenken. Mede daardoor is het nog nooit zo veilig op de wereld geweest als nu. Er worden minder moorden gepleegd dan vroeger, er zijn minder oorlogen, er is minder armoede en honger. Het lijkt alleen erger omdat we weten wat er op de hele wereld gebeurt. Bij zeven miljard mensen. Doordat er smartphones zijn en internet. “Racisme wordt niet erger, het wordt nu alleen gefilmd”, zegt de zwarte Amerikaanse filmster Will Smith terecht.
Lees verder onder de advertentie
De meeste mensen zijn lief en eerlijk en bedoelen het goed. Dat weet tante Do omdat ze vaak spullen vergeet in de trein of in de bus. Die worden meestal door onbekenden naar de afdeling Gevonden Voorwerpen gebracht. Maar dat komt dus niet in het journaal.”
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Monique Westenberg (48) laat op Instagram zien hoe een ochtendroutine met zoon Dré (9) eruit ziet. Één ding is zeker: zonder deze gewoonte gaat Dré niet de deur niet.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Opvoeden draait niet alleen om regels, grenzen en dagelijkse routines. Vaak zijn het juist de eenvoudige uitspraken van ouders die jarenlang blijven hangen. Zinnen die je vroeger misschien met een zucht aanhoorde, maar die later ineens verrassend veel waarheid blijken te bevatten.