‘Mijn peuter slaapt bij ons op de kamer en het interesseert me geen bal wat jij daarvan vindt,’ zo begint columniste Kristen Smith haar bericht. Ze heeft er genoeg van om door anderen veroordeeld te worden.
Lees verder onder de advertentie
Iedereen zei dat Scary Mommy-blogger Kristen haar dochtertje gewoon moest laten huilen om haar zo te leren om in haar eigen kamer te slapen, maar Kirsten kon dat niet over haar hart verkrijgen. Haar dochtertje is nu drie jaar en slaapt nog steeds bij haar op de ouderslaapkamer: ‘Laatst gingen we naar het consultatiebureau en de kinderarts beschimpte ons toen hij hoorde van onze slaapgewoonten. Ik ging naar die afspraak met de angst dat mijn dochter en ik zouden huilen vanwege de vaccinatie, maar verliet de spreekkamer woedend.’
Ze vervolgt: ‘Mijn dochter is slim en bloeiend. Ze kent de kleuren, zingt het alfabet, heeft een enorme woordenschat en mijn sarcastische gevoel voor humor. Dus mijn punt is: hoezo is mijn driejarige anders dan de kinderen die in hun eigen bed slapen? Dat is ze dus niet.’ Door een aanhoudende hoest was Kirsten laatst weer met haar dochter bij de kinderarts. Ze trof nu een andere arts, die een medicijn meegaf: ‘Mijn dochter riep uit: ‘Ik doe het medicijn wel in mijn flesje!’ Ik zette me schrap. Als ik eerder al commentaar kreeg op het co-slapen, dan zou ik nu wel een uitbrander krijgen omdat mijn dochter nog steeds in slaap valt met een fles. Maar nee, de spreekkamer was volledig vrij van oordelen.’
Lees verder onder de advertentie
Zonder oordelen
‘Deze artsen werken elke dag met mini-mensen en de personen die (hopelijk) het allermeest van hen houden. Het is al moeilijk genoeg om een ouder te zijn, zonder veroordeeld te worden,’ vindt Kristen. Over drie weken verhuist haar gezin naar hun nieuwe woning: ‘We werken eraan om onze dochter dan in haar ‘grote meisjeskamer’ te laten slapen. We zijn vastbesloten dit te doen, maar dat gebeurt op een tempo dat voor ons fijn is, en niet volgens de publieke opinie.’
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Als er iets is waar ouders verrassend afhankelijk van zijn, dan is het wel de schoolnieuwsbrief. Zo ook Bella (36), alleen kreeg ze hem ineens niet meer.