Beeld: Getty
Beeld: Getty

Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Jannie (61) over douchen op school.

Woensdagmiddag, twaalf uur. De gymles is net afgelopen, de kinderen gaan douchen. Veel leerlingen balen daarvan. Ze vinden het vervelend in hun blootje te moeten, daar beginnen ze zich op deze leeftijd voor te schamen. Islamitische kinderen mogen überhaupt niet naakt, die doen heel moeilijk met onderbroeken aan, de meisjes dragen er ook nog hemdjes bij. Mijn collega en ik moeten als waakhonden opletten of onze pupillen niet alleen hun handen onder de straal houden en water over hun haar sprenkelen. Waarbij we moeten onthouden welke kinderen die dag niet hoeven te douchen van hun ouders.

 

Permanent ongesteld om niet te hoeven douchen

Elke woensdagochtend om kwart voor negen regent het briefjes. De een heeft een wondje, de ander moet die middag snel weg vanwege een zieke oma. De chaos is compleet vanwege het feit dat sommige meisjes al menstrueren. Als ze ongesteld zijn hoeven ze niet te douchen. Sommige meisjes lijken wel permanent ongesteld. Daarom hou ik ook de maandstonden van mijn vrouwelijke leerlingetjes in het achterhoofd. Estelle, het brutaalste meisje van de klas, stapt aangekleed met droog haar de doucheruimte uit. “Heb jij gedoucht?” vraag ik. “Ja juf”, zegt ze. Zoe klikt: “Is niet waar, juf.” Klikken is fout, dus Zoe krijg ik nog wel. Maar liegen ook. Estelle probeert te ontsnappen via een andere leugen: “Ik ben ongesteld juf.” Helaas voor haar weet ik dat dat twee weken geleden ook zo was. 

 

Mooie meisjes hebben vaak complexen

“Estelle, jij gaat nu terug om te douchen. Al blijf ik hier tot één uur, jij gaat douchen.” Estelle gaat mokken in de kleedkamer. Ik neem tegenover haar plaats. Zo zie ik dat de uitdrukking op haar gezicht verandert van boosheid naar verdriet. Ik zie zelfs een traan. “Wat is er?” vraag ik vriendelijker. Na wat aandringen zegt ze: “Zoe zegt dat ik dik ben.” Deze zag ik niet aankomen. Estelle is namelijk heel slank. Een schoonheid met haar zwarte haren en blauwe ogen. Dom van me. Ik weet dat mooie meisjes vaak complexen hebben. Juist omdat ze altijd worden beoordeeld op hun uiterlijk. Zo zonde. Hier wordt de botox­generatie geboren. Volgens psychologen vergelijken meisjes van drie zich al bezorgd met Disneyprinsesjes. Ik zucht diep. “Estelle,” zeg ik, “jij bent prachtig. Ik wil dat je daar nooit meer aan twijfelt. Beloof je me dat?” “Ja juf,” zegt ze. Ze gaat braaf douchen.

 

'Is de kleedkamer piemelvrij?'

Ik kijk haar weemoedig na, en denk aan mezelf op die leeftijd. Ik weet dat mijn les niet beklijft. Kon ik maar aan haar overbrengen dat het prettig is oud en rimpelig te worden. Helaas ben ik geen rolmodel. Ze willen Doutzen Kroes zijn, niet juf Jannie. Ter ontspanning loop ik naar de jongenskleedkamers. Daar is alles net wat eenvoudiger. Voor ik binnenstap roep ik jolig: “Is de kleedkamer piemelvrij?” Er klinkt gejoel. Youssef roept: “Wat zeg je bij de meisjes, juf?” Daar heb ik niet van terug. Ik barst in lachen uit. Wat hou ik van die kinderen.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

kinderen-met-twee-moeders-of-vaders

Kinderen met homoseksuele ouders groeien even gelukkig, tevreden en goed functionerend op als kinderen uit een gezin met een vader en een moeder. Dat zegt hoogleraar homoseksueel ouderschap Henny Bos.

Door de kinderen te observeren, filmen en vragenlijsten in te laten vullen, zag Bos hoe ze zich gedroegen op school en binnen het gezin. En wat blijkt? Ze voelen zich niet minder gelukkig. Ook vertonen ze niet meer grensoverschrijdend gedrag.

 

'Begrensde acceptatie'

Maar toch kunnen ze volgens de wetenschapper van één ding wel last hebben: de 5 procent die uitgesproken negatief is over homoseksualiteit. Bos: "Er is sprake van een begrensde acceptatie vanuit de maatschappij: enerzijds heb je in Nederland als homo of lesbische vrouw veel vrijheid, maar tegelijkertijd vinden mensen het geregeld vies als twee mannen elkaar zoenen."

 

Lees ook
Vrolijke opvoedtantes Els en Do over opgroeien zonder mannen >

 

'Wie is nou je echte moeder?'

"De samenleving zendt tegenstrijdige boodschappen uit en dat zien we ook terug in ons onderzoek", vervolgt Bos. "Zo krijgt de helft van de kinderen met twee moeders of twee vaders weleens vragen als: wie is nou je echte moeder? Of: mis je dan geen vader?’" Het zou volgens de wetenschapper best kunnen dat kinderen het moeilijk hebben met zulke vragen, maar ouders kunnen hier een belangrijke rol in spelen: "Hoe bereiden zij hun kinderen voor op opmerkingen en reacties vanuit de maatschappij? Ook de zichtbaarheid van andere vergelijkbare gezinnen helpt. Dat kinderen om zich heen zien dat er meer zijn zoals zij."

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De juf

Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Annette (41) geeft les aan groep 7.

Dinsdagochtend elf uur, een binnenzwembad op de Veluwe. We zijn met de bovenbouw op kamp. Er zijn maar liefst 75 leerlingen mee. Vorig jaar waren het er vijftig, en toen vond ik al dat het maximum was overschreden. Nu zijn er niet eens meer slaapzalen voor de begeleiders in onze kampeerboerderij. ’s Nachts liggen we met tien leerkrachten en tien ouders op opblaasmatrassen in de ruimte tussen de voordeur en de keuken. Max, de vader van Julia, heeft zich op de plek naast mij weten te wurmen. Hij trakteert me iets te vaak op ongewenste knipoogjes. Gelukkig heb ik een niets onthullende pyjama aan. Maar het slaapt niet lekker.
 

Buikpijn van de spanning

Ik heb al weken buikpijn van de spanning, omdat ik veel verantwoordelijkheden heb. En dan heb ik ook nog de cursus voor bedrijfshulpverlener gevolgd. Wat heeft me bezield? Als dank voor mijn ijver ben ik nu verantwoordelijk voor alle ongelukjes en ongelukken die voorbijkomen.

Ik sta als bhv’er een trapje hoger dan een EHBO’er. Ik kan niet alleen pleisters plakken, tekenbeten behandelen en mitella’s aanleggen, maar ook de stabiele zijligging toepassen, reanimeren en branden blussen.

De andere volwassenen begeleiden gezellig wedstrijden, spelletjes, droppings. Ik zeul erachteraan met mijn EHBO-kist. Gisteren, op dag één, heb ik ontelbaar veel pleisters geplakt, zeven bloedende knieën verbonden, drie hoofdwonden gestelpt en vier teken verwijderd.

Vanochtend viel Elsje (7) uit een boom. Haar enkel zwol op en werd blauw. Een breuk? Ik spoot er een coldspray op. Een van de chauffeurs bracht haar naar de EHBO in de stad.

Ze waren nog niet weg of er klonk gebrul uit de keuken. Keukenhulpje Benjamin (8) had te enthousiast uien gesneden. Uit zijn wijsvinger spoot bloed, het topje lag er bijna af. Ook hij is naar de EHBO. Met een gaasje uit mijn kist.
 

Lees ook
Juf Charlotte (41) wordt gek van de ouders van Fiene >

 

Zwembandjes

Nu zijn we dus in het zwembad. Terwijl zeven leerlingen geen diploma hebben. Die moeten zwembandjes om. Mijn hart slaat een slag over als ik twee paar bandjes aan de kant van het diepe zie liggen. Ik ren naar de badmeester. Samen scannen we de bodem van het bad. Of daar een kind ligt. Dan zie ik de zwemdiplomaloze Hamza en Anouar (beiden 8) van de glijbaan glijden. Zonder zwembandjes. Overspannen roep ik ze naar de kant, sleur ze uit het water en zeg streng: “Of die dingen aan, of ik bind jullie voor de rest van de dag vast op een stoel.”
 

Nog één nacht

Collega Inge belt vanuit het ziekenhuis. Benjamins vinger is gehecht. En Elsjes enkel is niet gebroken, maar wel zwaar gekneusd. Inge brengt ze naar huis. Morgen gaan wij ook. Ik kan niet wachten. Nog één keer douchen onder een lauw, miezerig straaltje. Nog één nacht op mijn slaapmatrasje naast de knipogende Max. Ik snak naar mijn eigen man. En naar mijn eigen bed. En naar een bad van drie uur. En naar de herfstvakantie.


Dit artikel staat in Kek Mama 10-2018.
 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >