Bizar feit: elke week raken honderden kinderen in Nederland verslaafd aan roken. Om dat te voorkomen en zoveel mogelijk (speel)plekken rookvrij te maken, is het platform rookvrij.nl gelanceerd. Daarop kun je zelf eenvoudig aangeven welke sportvereniging, speelplek of schoolplein je graag rookvrij wil zien.
En hoe meer mensen dat doen, hoe makkelijker het wordt om bestuurders te overtuigen van het invoeren van een rookvrij beleid. Ook deze moeders willen niet dat hun kind in aanraking komt met roken. “Ik hoop echt dat mijn zoontje opgroeit in een rookvrije omgeving.”
Ilse (30) is moeder van zoon (6)
“De moeder van een vroeger klasgenootje rookte ontzettend veel – de woonkamer stond altijd blauw van de rook als ik daar kwam spelen. Afschuwelijk vond ik die geur, thuis werd ik steevast onder de douche gezet. Het heeft ervoor gezorgd dat ik zelf nooit ben gaan roken. Ik ben er ook fel op tegen, maar zie vaak genoeg mensen roken op plekken waar dat niet zou moeten mogen, zoals de voetbalclub van mijn zoontje. Een bizar gezicht: terwijl de kinderen een potje aan het ballen zijn, staan de ouders langs de zijlijn met een sigaret. Vaak ga ik ergens anders staan om mijn zoontje aan te moedigen, maar ik baal ervan dat hij die schadelijke rook ook inademt. Wat dat betreft zou ik het liefst zien dat de hele sportclub rookvrij wordt.”
Eveline (34) is moeder van een zoon (3)
“Ik zie vaak dat jongeren ‘s avonds een plekje zoeken om te hangen en te roken – sommige speeltuinen zijn bezaaid met peuken en sigarettenpakjes. Dat we in Groningen nu ook echt rookvrije plekken hebben, zoals bij het ziekenhuis, vind ik fantastisch – voorheen moest ik mezelf nog een weg door alle rokers banen als ik naar binnen ging. En ik was superblij toen twee jaar geleden de eerste rookvrije speeltuin van de stad werd geopend, nog in mijn eigen straat ook. Ik hoop echt dat mijn zoontje opgroeit – en kan spelen – in een omgeving waarbij hij woorden als ‘roken’ en ‘sigaret’ niet eens leert kennen.”
Lies (33) is moeder van twee dochters (7 en 5)
“Op mijn veertiende begon ik met roken en al snel ging er een pakje per dag doorheen. Tijdens mijn zwangerschappen ben ik gestopt, maar toen ik na de geboorte van mijn jongste in een stressvolle periode zat, stak ik toch weer een sigaret op en begon ik van voren af aan. Ik rookte weliswaar buiten, maar mijn kinderen zagen me wel vaak met een peuk in mijn hand. Het omslagpunt kwam toen ik mijn dochter zag ‘roken’ met een potlood – dat moest een sigaret voorstellen. Ik schrok me rot, wilde echt niet dat mijn kinderen ook zouden gaan roken omdat ik dat voorbeeld gaf. Opnieuw stoppen was loodzwaar, maar inmiddels heb ik al een paar jaar niet gerookt. Dat er nu steeds meer openbare speelplekken rookvrij worden, juich ik alleen maar toe: dan hoeven mijn kinderen tenminste niet mee te roken als ze van de glijbaan roetsjen of in het klimrek hangen. En is de kans stukken kleiner dat ze later ook gaan roken.”
Barbara (43) is moeder van een zoon (11) en een dochter (8)
“Dat mijn ouders nog steeds roken, zeker nu er zoveel bekend is over de schadelijke gevolgen, is me een doorn in het oog. Ik kan het ze niet verbieden, maar sta niet toe dat ze in het bijzijn van mijn kinderen roken. Dus zodra ze op visite zijn en een sigaret willen roken, lopen ze altijd een blokje om.”
Danielle (31) is moeder van twee zoons (7 en 5) en een dochter (1)
“Bij spelende kinderen horen geen rokende mensen, dus wat mij betreft wordt er in speeltuinen en parken niet gerookt. Ik stoor me er best wel aan als mijn zoons buitenspelen en er dan iemand op een hoekje staat te roken – staan mijn kinderen toch in die walm. Toch durf ik anderen er niet zo snel op aan te spreken. Tegenwoordig moet je nogal opletten met wat je zegt uit angst voor een boze reactie. Maar als er in mijn buurt initiatieven komen om bepaalde speelplekken rookvrij te maken, help ik daar graag aan mee.”
Linda (28) is moeder van een dochter (4)
“Eerst vond ik die verhalen over meeroken een beetje overdreven – zoveel last kon je er toch niet van hebben als je buiten bent, dacht ik. Maar sinds ik een dochter met astma heb, waak ik als een leeuwin over haar gezondheid. Zodra iemand in haar buurt alleen maar een sigarettenpakje tevoorschijn tovert, vraag ik vriendelijk of diegene niet wilt roken – of in ieder geval een stuk verderop. Dat wordt me niet altijd in dank afgenomen, maar dat kan me niks schelen – die frisse lucht vind ik veel belangrijker.”
Zien roken, doet roken. Daarom wil ruim 8 op de 10 Nederlanders dat plekken waar kinderen sporten, spelen en naar school gaan rookvrij worden. Toch zijn er in elke regio nog steeds honderden van dit soort plekken waar gerookt wordt, ook waar kinderen bij zijn. Om die reden is eind vorig jaar het online platform rookvrij.nl gelanceerd – een initiatief van de Hartstichting, KWF Kankerbestrijding en het Longfonds – om omgevingen waar kinderen komen, rookvrij te maken. Hoe meer mensen tekenen, hoe makkelijker het wordt om bestuurders te overtuigen van het invoeren van een rookvrij beleid. Wil je ook dat jouw kind rookvrij kan spelen of sporten? Ga naar rookvrij.nl, selecteer je sportclub, speelplek of schoolplein en teken voor een rookvrije locatie.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
