Waarom hij tijdens het tandenpoetsen compleet uit zijn dak gaat en nog 14 dingen die chef redactie Mariëtte niet begrijpt aan haar peuter.
Lees verder onder de advertentie
Toen ik nog geen kind had, dacht ik ongeveer zo over het fenomeen peuter: het zegt vaak nee en heeft gillende driftbuien die je gewoon moet negeren. Simpel. Inmiddels heb ik zo’n peuter en blijkt de realiteit toch wat gecompliceerder liggen. Nu is Casper (bijna 2) een peuter van het goedgemutste soort en blijven de gillende driftbuien nog enigszins binnen de perken. Maar dan nog, zo’n peuter, ik begrijp er soms helemaal niks van.
Lees verder onder de advertentie
Waarom hij heel boos, maar dan ook echt schreeuwend, krijsend, trappend boos, wordt omdat hij niet tegelijkertijd boven en beneden kan zijn.
Waarom hij wel met losse handen boven op een keukentrapje staat te zwaaien (ehm… niet meteen jeugdzorg bellen graag, is maar één keer gebeurd…), maar doodsbang weigert om op de babyzitzak van zijn zusje plaats te nemen.
Waarom wij onze halve tuin hebben opgeofferd aan een heel lelijk plastic speeltoestel in primaire kleuren, waar hij welgeteld twee keer op heeft gespeeld.
Waarom hij uitsluitend de appelstroop van zijn brood likt en mij wantrouwend aankijkt als ik voorstel om de bijbehorende boterham ook te consumeren.
Waarom hij het meteen doorheeft als ik hem probeer af te schepen met een oud model iPhone, zelfs als de wifi (lees: Nijntje op Netflix) gewoon werkt.
Waarom hij bij het schoonmaken van zijn gezicht met een snoetenpoetser doet alsof ik daarvoor kokend water en weerhaken gebruik.
Waarom hij wel head first in de golven durft, maar doodsbenauwd is in het pierenbadje.
Waarom hij al-tijd de speen van zijn babyzusje gapt, maar die natuurlijk wel paniekerig weigert als hij huilt om zijn speen en ik alleen die van haar bij me hebt.
Waarom zijn lievelingsfilmpje op YouTube er eentje is waarin twee Amerikaanse baby’s jammerend vechten om een tandenborstel. En waarom hij dat 41 keer achter elkaar kijkt.
Waarom hij wel ‘politiehelikopter’ zegt, maar zijn eigen naam maar niet lijkt te kunnen uitspreken.
Wat er zo verschrikkelijk erg is aan tandenpoetsen, dat hij elke keer opnieuw zo hard schreeuwt dat de buren het horen, wat onderhand aardig gênant begint te worden.
Waarom hij aan diezelfde buren vrolijk meedeelt dat mama ligt te slapen, terwijl ik op mijn werk zit. Wat onderhand ook aardig gênant begint te worden.
Waarom hij structureel weigert om appels te eten, tenzij we midden in de supermarkt staan en hij zomaar drie happen neemt. Uit drie verschillende appels.
Wat er zo moeilijk te begrijpen is aan het simpele feit dat een jas niet aan én uit kan zijn op hetzelfde moment.
Waarom hij helemaal slap ligt van het lachen als ik mijn neus snuit.
Mariëtte (33) is chef redactie van Kek Mama en moeder van Casper (bijna 2) en Nora (4 maanden).
Tijdelijke aanbieding: Neem nu een abonnement op Kek Mama en krijg een gratis tas naar keuze >
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.