Beeld: Shutterstock
Tuurlijk is er weleens gedoe over schermpjes, maar de meeste moeders zijn stiekem ook dolblij dat die dingen bestaan. Zo ook Aziza (36), moeder van Biton (11) en Jamar (6).
“Als ik geen strikte schermtijden zou hanteren, zou Biton nooit meer achter zijn Xbox vandaan komen. Dus mag hij elke dag anderhalf uur gamen in zijn vrije tijd, en tot niet later dan acht uur ’s avonds, anders slaapt hij niet. Die afspraak is heilig, weet Biton.
En toch is het bijna elke dag weer strijd. Dat hij per se zijn spelletje wil afmaken, dat hij nog tien minuten over had van de vorige dag, dat anderhalf uur te kort is – terwijl ik het al een royaal tijdslot vind, op zijn leeftijd.
“Ik vind anderhalf uur al een royaal tijdslot, op zijn leeftijd”
Nu het zomer is speelt hij gelukkig veel buiten met vrienden. Maar als hij dan om acht uur binnen is en dus niet meer mag gamen, is het huis te klein: hij had zijn schermtijd van die dag nog tegoed.
Lees ook: ‘Gamen slecht voor je kind? Het heeft ook voordelen’ >
Naar de buitenwereld vertel ik trots over mijn aanpak, maar de dagelijkse strijd laat ik achterwege. Eerlijk gezegd schaam ik me kapot voor de sluipende verslaving van mijn kind.” Dit artikel staat in Kek Mama 07-2022. Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
