Kek Mama-columnist Mariëtte Middelbeek zet elke week persoonlijk, herkenbaar en met humor de zaken voor je op een rij. Deze week: dingen die je denkt met je kind op het consultatiebureau.
Lees verder onder de advertentie
1. Wáár is dat boekje? O god, nu heb ik natuurlijk dat boekje niet mee. Lekker begin, wel.
2. O, daar, onderin de luiertas. Die ik by the way hoognodig eens zou moeten opruimen. Ik zag de assistente net wel een beetje raar kijken toen ik er een dekentje uithaalde en er drie open verpakkingen Garfield-koekjes op de grond vielen. Zouden ze dat allemaal bijhouden?
3. Natuurlijk houden ze dat niet bij. Ik word altijd een beetje paranoia hier. Snel die snottebel weghalen, ook. Straks denken ze dat ik mijn kind verwaarloos.
4. Wel leuk dat ie zo’n enorme krijspartij maakt bij het afvegen van z’n neus. Maar dan ook echt enorm. Met afwerende handen en wegduiken en alles. En heel hard: ‘Nee, mama, néé!’ Ziet er ook wel een beetje vreemd uit. En dan heeft hij ook nog drie blauwe plekken op z’n been. Hoppa, kruisje achter m’n naam. Zeker nadat hij de vorige keer aan kwam zetten met een enorme schaafwond op z’n voorhoofd, maar daar kon ik niks aan doen want hij was gewoon gevallen. Op een grindpad.
Lees verder onder de advertentie
5. Waarom is het hier trouwens zo bloedheet? Ik zweet me een ongeluk.
6. O kijk nou, wat een lief, klein minibaby’tje. Ik word daar zo hormonaal van. Misschien is dat een teken, misschien moet ik ook nog een baby.
7. Hoewel, laat maar. Wat een keel kan dat kind opzetten, zeg. Bijna net zo erg als mijn peuter.
8. Ha, we mogen naar binnen. Niet vergeten dat ik niet moet vertellen dat mijn zoon nog elke avond gaat slapen met een fles. En elke middag, ook.
9. Waarom voelt het hier toch altijd een beetje als een beoordelingsgesprek? Wat nergens op slaat, want het zijn echt lieve mensen en ze willen alleen maar helpen, maar ik ben altijd bang dat ik iets verkeerds zeg.
10. Zoals dat ik zijn tanden eigenlijk niet goed genoeg poets. Waarom zég ik dat nou?
11. O, het is niet zo erg? Dat valt weer mee. Ja, tuurlijk, ik blijf m’n best doen. Beloofd, hoor, dokter.
12. Leuke mensen hier. Je hoort altijd van die horror-verhalen, maar ik vergeet altijd dat het in de praktijk heel erg meevalt. En nu zegt ze ook nog dat ik een goede moeder ben. Ik hou van die vrouw.
Mariëtte Middelbeek (33) is schrijver en chef redactie van Kek Mama. Ze is getrouwd met Erik, met wie ze zoon Casper (2,5) en dochter Nora (1) heeft.
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.