Dit weekend wordt dochter Nora één jaar. En dus dacht Kek Mama’s Mariëtte aan allemaal dingen die een jaar geleden Heel Belangrijk waren, maar die ze zich nu nauwelijks nog kan voorstellen.

1. Dat ik het heel normaal vond om minstens zestien keer per dag – lees: etmaal, lees: vooral ’s nachts – borstvoeding te geven en we er ook al snel aan wenden dat ik dan eerst even niet kon praten omdat het zo vies veel pijn deed.

2. Dat ik ruimschoots luiers maat 1 had ingeslagen en dat we toen in galop naar de winkel moesten voor de mij tot dan toe onbekende maat 0.

3. Dat ik – nadat Nora’s temperatuur vlak na haar geboorte een beetje te laag was en we het, aldus de verloskundige, ‘even een beetje in de gaten moesten houden’ – nog zeker een week uit overbezorgdheid verkleefd was met de thermometer en minstens vier keer per dag checkte of ze de 37 nog wel aantikte. En dat ik allemaal temperatuurstaatjes bijhield in het kraamboek, die er achteraf bezien wel een beetje uitzien alsof ik volslagen krankzinnig was geworden.

4. Dat ik filmpjes maakte van hoe Nora lag te slapen.

5. Dat ik heel wat tranen vergoot omdat ik me gewoon opnieuw schuldig voelde over alleen al het feit dat ik deze kleine, onschuldige minibaby op de wereld had gezet en ze vast ook wel een keer verdrietig of teleurgesteld zou zijn in haar leven en ik haar daar niet tegen kon beschermen. En dat ik echt had gedacht dat dat soort hormonale praktijken alleen thuishoorden bij een eerste kind.

6. Dat ik ook heel wat tranen vergroot omdat ik me schuldig voelde naar mijn oudste zoon die niet om deze hele nieuwe situatie had gevraagd, maar wel duidelijk liet merken dat het van hem niet zo had gehoeven.

7. Dat ik nog geloofde dat ik deze keer het babyfotoboek per maand zou gaan bijhouden.

8. Dat ze zwom in de bak van de kinderwagen die nu al zeker een halfjaar opgeborgen ligt omdat we haar er niet meer in gepropt kregen.

9. Dat ze ook zwom in de kleertjes die ik onlangs tegenkwam en die nu idioot klein lijken.

10. Dat ik ’s avonds uren op de bank zat met m’n baby tegen me aan en niks anders wilde dan het zachte gesnuf van een babyneusje in mijn nek (had ik al gezegd dat ik een tikje hormonaal was?).

11. Dat ik heel vaak tegen mezelf zei dat ze echt wel zou doorslapen als ze één was… Tja... niet dus.

fotoserie mannen vaderschap

Deze vaders werden van te voren niet gewaarschuwd voor ingewikkelde meisjeskleding, draagdoeken en babyvoeding. Resultaat? Een hilarische fotoserie.

De vader die z'n dochter een onvergetelijke dag had willen bezorgen...

 

Ook bij z'n zoon liep het anders dan gepland.

 

Of de vader die dacht dat een draagdoek omknopen...

 

Lees ook
'Papaklas' bereidt vaders voor op het vaderschap >

 

Een hapje opwarmen...

 

Z'n dochter aankleden...

 

Koekjes bakken...

 

Of eten klaarmaken simpel was.

 

Nee hoor. Het vaderschap gaat niet altijd over rozen.

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

12 redenen huilen kinderen

Het verkeerde boekje voorlezen, mensen die niet terugzwaaien of het moment dat ze erachter komen dat de snacks op zijn. Er zijn veel redenen voor kinderen om een potje te gaan grienen, maar soms kun je er als ouder geen touw aan vast knopen. Zo ook niet bij deze foto's.

Papa en ik


 

Toekomstige acteur

Tja...


 

Dat gaan we dus écht niet delen


 

Privacy wordt niet gewaardeerd


 

Soms weet je het ook gewoon niet


 

'Maar, waarom niet?'


 

Het gemiddelde ochtendritueel


Lees ook
Fotoserie: 8x creatieve wraakacties van kinderen >

 

En dit ook


 

Beetje besluiteloos


 

Is ook best eng


 

Het leven is ook zwaar

Bron: BoredPanda.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >