Dat ik voor een tweede keer zwanger mocht worden is een van de mooiste dingen in mijn leven. Mijn kinderen zijn mijn wereld en ik ben die kleffe moeder geworden die ik dacht nooit te worden.
Ik kan letterlijk niet langer dan een paar uur zonder mijn jongens. Maar ik ben nu 30 weken zwanger van mijn derde kind en ik vind het inmiddels loodzwaar. Ik kan mijn kleuters niet meer tillen of makkelijk meenemen en ik kan ook amper rust houden, want ja, ik heb al twee kinderen. Het meezeulen van die groter wordende buik is ook niet elke dag even zoet en romantisch. De eerste drie maanden lag ik kotsend in bed. In de meeste kleding voel ik me gewoon dik en lelijk. Ik kan niet meer lekker liggen in bed want dan drukt al het gewicht op mijn maag waardoor ik misselijk word. En dus slaap ik rechtop. Met zes kussens. Ik voel me niet mezelf, ik mis mijn spijkerbroeken. Mijn linkerbilspier doet pijn (?) – over rare kwalen gesproken. En ik ben gewoon moe. Ik vind het belangrijk om daar eens iets over te zeggen: want wie weet herkennen andere vrouwen dit. Je hebt door de maatschappij waarin we leven het gevoel dat je altijd blij en positief moet zijn, dat alles altijd maar mooi en lief moet zijn. Zeker als het gaat om iets kwetsbaars als het moederschap en zwangerschappen. Ik ben, nogmaals, zielsgelukkig met dit kindje in mijn buik. Ik ben supertrots op mijn lijf, dat ik dit kan en mag meemaken. Dankbaar ben ik ook. Zo dankbaar. En ik hou ontzettend van mijn mini baby. Maar het beeld dat een zwangerschap alle negen maanden rooskleurig is, vind ik niet reëel. Tijd voor wat ander geluid. Zwanger zijn hoef je niet altijd makkelijk en fijn te vinden om een goede moeder te zijn. Zodra mijn kindje is geboren kun je me opvegen van geluk. Maar een grote buik met alle kwalen dag in dag uit meezeulen, in combinatie met werk en een gezin en een huishouden en een relatie en sociale verplichtingen en boodschappen doen en met je kinderen spelen: ik vind het pittig. En dat mag ik vinden, toch? Tessa Heinhuis is moeder van tweeling Bodi en Daaf (4) en zwanger van haar derde kind. Ze wonen in Bussum en ze is hoofdredacteur van Mama Magazine.
View this post on Instagram
Een bakfiets aanschaffen is één ding. Er vervolgens ook nog mee op vakantie gaan met twee jonge kinderen vraagt om een flinke dosis vertrouwen. Frederique deed het. En kwam verrassend enthousiast terug.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Naomi.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Nena Kreber woont met haar vrouw Shary-An, hun dochters Billie (4) en Claes (2) en hond Freek in Scheveningen. Nena werkt als managers van Shary-An en geeft met haar columns een kijkje in het ouderschap.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.