Yolanthe Cabau woont met zoon Xess (9) in Los Angeles. In deze column deelt ze haar ervaringen als single moeder en carrièrevrouw.
Lees verder onder de advertentie
Het afgelopen jaar heeft mijn zoontje Xess twee van de belangrijkste mensen in zijn leven verloren. Zijn opa en oma, allebei 59 jaar, allebei aan kanker. Vanaf de dag van de diagnose tot hun laatste adem was hij erbij. Hij zag hun strijd, hun kracht, hun liefde. En toen het moment kwam om afscheid te nemen, wilde hij écht afscheid nemen. Hij stond daar, zijn kleine handje op de kist, tranen over zijn wangen, en hij gaf ze nog een laatste kus.
Lees verder onder de advertentie
Gebroken moederhart
Als moeder brak het mijn hart. Ik wilde hem beschermen tegen dit grote verdriet, maar wist ook dat ik hem niet moest weghouden. Dat hij zelf heel goed voelde wat juist was voor hem. “Mama, waar gaan ze nu naartoe?” vroeg hij me. Ik slikte mijn eigen tranen weg en zei: ‘Ze zijn niet weg, lieverd. Je draagt ze altijd bij je. In je hart, in je herinneringen.’
Lees verder onder de advertentie
”
Ik wilde hem beschermen tegen dit grote verdriet, maar wist ook dat ik hem niet moest weghouden
Nu we weer thuis zijn in LA, is rouw nog steeds een dagelijks gesprek. Soms benoemt hij het zelf, soms merk ik het aan zijn blik. Verdriet komt in vlagen, en ik wil dat hij weet dat dat oké is. Dat hij mag huilen, dat hij mag praten, maar ook dat hij mag lachen om mooie herinneringen.
Samen
Dus doen we dat samen. We kijken naar grappige filmpjes van opa en luisteren oma’s lievelingsliedjes. We vertellen verhalen over hen en Xess maakt tekeningen met lieve berichtjes voor ze die we in de een doos stoppen, alsof ze ooit terug zullen schrijven. En soms, als hij zich even heel dicht bij hen voelt, kijkt hij naar de sterren en zegt: “Ik denk dat ze kijken, mama.” En ik voel met heel mijn hart dat hij gelijk heeft.
Lees verder onder de advertentie
Eerder schreef Yolanthe over de bijzondere droom die Xess had. Lees die column hier.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Peuters zijn onweerstaanbaar (oké en soms ook bloedirritant). Die bolle wangen, die schaterlach, dat kleine handje dat ineens in het jouwe glipt… Je smelt toch meteen? Maar wist je dat peuters ook hun eigen liefdestaal hebben?