Beeld: Paulien van Beusekom
Ellen is trajectbegeleider in het voortgezet speciaal onderwijs, thrillerauteur bij uitgeverij De Fontein, moeder van Lewis en Miles (13 en 10) uit een vorige relatie en Sophia (2) en baby Aiden met haar vriend Nils. Volg haar op Instagram.
Een geriatrische zwangerschap. Geriatrisch. Ik las het en dacht, dit klinkt als een bejaarde die een kind gaat krijgen. Maar het ging toch echt over mij. Ik was achtendertig, zwanger van Sophia en blijkbaar was dat dus een geriatrische zwangerschap. Mijn lichaam was, op het gebied van zwangerschappen, oud.
Wanneer je boven je vijfendertigste zwanger wordt, is dat dus – in medische termen – een geriatrische zwangerschap. Boven je vijfendertigste nemen de kansen om (gezond) zwanger te raken in rap tempo af, zo schijnt. Er kleven meer risico’s aan de zwangerschap en de kwaliteit van je eicellen neemt af. Eenmaal zwanger van Sophia las ik dat de kans om zwanger te raken na je veertigste zelfs daalt tot vijf procent per maand. Víjf procent… dat is echt weinig. Dan was mijn zwangerschap vast een gelukje geweest.
Toen ik zwanger raakte van Aiden, negen maanden na de geboorte van Sophia, was ik veertig. Bijna een wonder dus, met die vijf procent kans. Waarschijnlijk hielp het mee dat Nils een stukje jonger is, want ook bij mannen neemt de fertiliteit af (al gaat dat minder snel dan bij vrouwen) wanneer ze ouder worden, maar toch. Blijkbaar waren mijn eicellen ook nog goed genoeg.
Tot zover de theorie. Zowel de verloskundige als de verpleegkundige in het ziekenhuis (ik ben bij zowel Sophia als Aiden poliklinisch bevallen in het Rijnstate in Arnhem) wilden niets weten van geriatrische zwangerschappen. ‘Ben je gek! Je bent gezond en fit. Vergeet het woord geriatrisch, alsjeblieft.’ Dus dat deed ik maar. Ik was helemaal geen uitzondering met mijn leeftijd. Er blijken écht heel veel vrouwen van
vijfendertig-plus (geriatrisch dus) gezond zwanger te zijn. Dát is de praktijk. Eigenlijk word je een beetje bang gemaakt met die cijfertjes en percentages. Want ja, het zijn vast de feiten, maar misschien geldt dat wel helemaal niet voor jou.
Hoe dan ook, ik beviel op mijn negenendertigste van Sophia en op mijn eenenveertigste van Aiden. Dat zijn twee gezonde kindjes uit twee ‘so called’ geriatrische zwangerschappen. Allebei de keren was ik direct zwanger en verliepen de zwangerschappen én de bevallingen eigenlijk perfect. Ik was – ondanks mijn leeftijd – een normale zwangere vrouw voor zowel de verloskundige als het ziekenhuis. Ik kreeg geen extra onderzoeken of controles, helemaal niks. Dus geriatrisch … mij niet gezien. Niemand heeft mij daar ooit mee geconfronteerd, behalve ikzelf.
Moederschap op oudere leeftijd is – naast zo af en toe heel vermoeiend (maar dat is het ook als je achttien bent) – het mooiste wat je kan overkomen. Je bent zelf ook al zoveel verder en waarschijnlijk een stuk geduldiger. En sommige mensen zullen zeggen: dan ben je maar zo kort opa of oma, of je kind is nog zo jong als je doodgaat. Oh? Is oud worden je gegeven dan? De man van een van mijn beste vriendinnen overleed op achtendertigjarige leeftijd. Die was ook jong vader en is nooit opa geworden. Heeft zijn kinderen ook niet volwassen zien worden. Leef met de dag, je weet toch niet hoe de toekomst eruit ziet.
Sommige mensen zullen zeggen: dan ben je maar zo kort opa of oma, of je kind is nog zo jong als je doodgaat. Oh? Is oud worden je gegeven dan?
Moraal van het verhaal: mocht je op oudere leeftijd nog moeder willen worden, go for it! Misschien hoor jij bij die vijf procent die gewoon zwanger raakt en een gezond kindje krijgt, net zoals ik. En het woord geriatrisch … dat laten we lekker in het bejaardenhuis.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.
