Fotografie: Paulien van Beusekom
Als kind keek ik graag naar Disneyfilms. Het leek me dan ook verdomde nostalgisch om die films ook aan mijn kind te laten zien.
Daarom nam ik een abonnement op Disney+. Oké, ook voor The Kardashians en The Secret Lives of Mormon Wives, maar ik wil het nu even niet over mijn wansmaak hebben, maar over die van mijn dochter.
Op die streamingdienst bleek alleen al gauw dat bijna alle Disneyfilms bedoeld zijn voor kinderen van zes jaar en ouder. Nu ik er wat langer over na heb gedacht, snap ik waarom. In Disneyfilms komt een hoop dood en verderf voor.
Gelukkig bleek er ook het een en ander voor kinderen onder de zes op te staan. Geen Lion King (want: dode vader), geen bambi (want: dode moeder) en geen Coco (want: iedereen dood). Maar wel: de eerste film van Cars (inmiddels 700 keer gezien), een paar korte filmpjes over sneeuwpop Olaf (inmiddels 700 triljard keer gezien) en een serie die ik niet kende, genaamd Little Angel. Die laatste bleek een gedrocht van een serie en werd mijn dochters ultieme favoriet.
Zij noemt de serie ‘baby Jantje’ omdat het gaat over een baby die (verrassend) Jantje heet. Little Angel rolt ook niet heel gemakkelijk over de tong als je drie jaar bent. Mijn dochter wil het liefst elke minuut van de dag baby Jantje kijken. En laat baby Jantje nou net (naar mijn bescheiden mening) afschuwelijk verschrikkelijk rampzalig zijn.
Dat zit zo: er wordt niet gesproken in de serie, alles wordt aan elkaar gezongen. Dat gezang klinkt niet mooi. Het klinkt echt heel vaak ontzettend vals. Ook passen de zinnen steeds niet goed op de melodie. Het is werkelijk alsof iemand de Engelse versie van de liederen door Google Translate heeft gegooid, een willekeurig persoon van de straat heeft geplukt en heeft geroepen: zing jij dit even in?
Je zou denken dat Disney wel geld heeft voor goede schrijvers en goede stemacteurs. Sterker nog: ik weet dat Disney geld heeft. Wij gaan namelijk toevallig dit jaar naar Disneyland Parijs en hebben onlangs de entreetickets alvast gekocht. We konden direct faillissement aanvragen. Het minste dat ze voor ons kunnen doen is die draak van een baby Jantje een prettig stemgeluid geven.
Vroeger keek ik naar Spongebob. Daar werd mijn moeder ook geregeld gillend gek van. Ik had dus zelf als kind ook niet echt verfijnde smaak. En nog steeds niet, eigenlijk. Zullen we het dan nu over The Kardashians en The Secret Lives of Mormon Wives hebben?
Tara (32) is moeder van dochtertje Rosie (3). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]