Bij ons thuis is poepen momenteel een issue. Nee, met de stoelgang van mijn vriend en mijzelf is niks aan de hand – leuk dat u het vraagt. Ik heb het natuurlijk over mijn kind.
Lees verder onder de advertentie
Ik zal niet te veel in detail treden, maar er schijnen veel jonge kinderen te zijn die moeilijk kunnen poepen of niet graag willen poepen en daar is mijn dochter er één van. Daar krijgen we hulp bij. Ik dacht nooit een column over poep te gaan schrijven, but here we are. Mijn grenzen op dit gebied zijn de laatste tijd sowieso behoorlijk vervaagd. Ze zijn nagenoeg verdwenen.
Lees verder onder de advertentie
Verschil in bezigheden
Ik heb veel vrienden die (nog) geen kinderen hebben. Die praten doorgaans over zaken als leuke kleren kopen, dates die droplullen blijken te zijn, leuke make-upjes kopen, collega’s die ook droplullen zijn en realityshows over droplullen met leuke kleren. Dat houdt hen nou eenmaal bezig. En wat houdt mij bezig? De ontlasting van mijn dochter.
Lees verder onder de advertentie
Who gives a shit?
Ik ben op dagelijkse basis heel erg bezig met hoe hard of zacht die ontlasting is, hoe makkelijk het eruit komt en of daar al enige verbetering in zit. En ja, daar praat ik dus ook met mijn vrienden over. Die daar waarschijnlijk totaal niet op zitten te wachten, maar die heel lief en meelevend reageren.
Lees verder onder de advertentie
Zakjes
We hebben van de dokter zakjes gekregen tegen de poepissues van onze dochter. Aan ons de taak om de inhoud van die zakjes ergens doorheen te flikkeren, te zorgen dat onze dochter dit tot zich neemt en dan ook nog eens op magische wijze zelf uit te vinden bij welke hoeveelheid zakje ze gebaat is. Als we hierin een verkeerde inschatting maken, krijgt onze dochter buikpijn en dat is dan onze schuld.
Lees verder onder de advertentie
Euforie
Als we het goed inschatten krijgt onze dochter geen buikpijn en zijn we daar euforisch over. Als er dan ook nog eens een moeiteloze drol wordt gedraaid, komen er zelf stickers, gezang en blije appjes naar opa’s en oma’s bij kijken. Die laatsten juichen met ons mee, want ook zij weten inmiddels: poepproblemen bij kinderen zijn strontvervelend.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.