Fotografie: Paulien van Beusekom
Het duurt niet lang meer voor mijn dochter niet meer in de buggy past. En ook haar zitje op mijn fiets wordt krap. Daarom -en ik durf het bijna niet te zeggen- overweeg ik een bakfiets.
Sinds ik een bakfiets overweeg en dat ook weleens hardop uitgesproken heb, ben ik erachter gekomen hoeveel mensen bakfietsen haten. Zo heb ik een aantal familieleden die ouders op bakfietsen werkelijk de bron van het kwaad vinden.
Ik heb nog nooit in mijn leven op een bakfiets gezeten, maar toch raakte ik ineens in verhitte discussies over bakfietsen verzeild, waarbij ik aan de kant van ouders met bakfietsen werd geplaatst. En bakfietsen ook ineens enorm liep te verdedigen. ‘Moet ik dan voor elk klein pokkestukje de auto pakken?’ hoorde ik mezelf plots roepen. ‘Is dat wat je wil?’
Men schijnt te vinden dat moeders op bakfietsen een stel losgeslagen projectielen in het verkeer zijn. Grote gevaren op de weg. En blijkbaar fietsen ze ook vaak ín de weg. Mijn familielid dat zich iedere ochtend in de spits door een drukke stad naar haar werk probeert te banen, is weleens vertraagd omdat er een moeder voor haar bakfietste en dat werd blijkbaar niet zo gewaardeerd.
Als ik me dat tafereel inbeeld, voel ik vooral respect voor die bakfietsende moeder. Je zou maar met zo’n bakbeest door het drukke verkeer naar de school van je kinderen aan het ploeteren zijn, terwijl er een chagrijnige automobilist in je nek hijgt.
Daarnaast vraag ik me af of alternatieven niet gevaarlijker zijn. Zo ben ik -maar dat is een persoonlijk mankement- achter het stuur van een auto best gevaarlijk, dus je kunt mij beter op een fiets zetten. Maar op een niet-elektrische fiets met een steeds zwaarder wordend kind achterop ben ik iemand die nogal snel de neiging heeft tot overmatig zweten en flauwvallen. Ook niet heel veilig. Dan is er nog de optie waarbij mijn kind zelf op een fietsje aan het verkeer deelneemt en dat is voor mij al helemaal een schrikbeeld waar ik spontaan rolberoertes van krijg.
Laatst zag ik een bakfiets in de aanbieding. Een donkerblauwe. Soms voelt het alsof ik moet kiezen tussen een bakfiets en mijn relatie met sommige, bakfiets-hatende familieleden. Aangezien die familieleden niet van plan zijn mijn kind naar school te dragen, heb ik een donkerblauw vermoeden hoe dat gaat aflopen…
Tara (32) is moeder van dochtertje Rosie (3). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Toen dochter Melody uit de kast kwam, was voor vader Jörgen meteen duidelijk dat zijn liefde en steun voor haar nooit ter discussie zouden staan, zo vertelt hij tijdens een interview met Libelle.
Even snel een appje beantwoorden tijdens het spelen, nog één keer je mail checken aan tafel of gedachteloos door je telefoon scrollen terwijl je kind een verhaal vertelt.
Yolanthe Cabau geniet volop van de tijd met haar zoon Xess Xava in de Verenigde Staten. Tijdens een bijzonder uitstapje legde ze een mooi moment vast dat haar duidelijk raakt.
Een ongeluk zit helaas in een klein hoekje, zeker als kinderen lekker aan het spelen zijn. Voor Kim Kötter en haar gezin kreeg hun vakantie dan ook een heel andere wending dan gehoopt.
De eerste dagen met een pasgeboren baby zijn vaak een mix van geluk, verwondering én gebroken nachten. Dat ervaart ook Daní Zijlstra, die samen met Joy van Swieten onlangs hun eerste kind mocht verwelkomen.
Voor het eerst sinds de bekendmaking van haar relatiebreuk met Rico Verhoeven laat Naomy van Beem van zich horen.