Ik heb het losgelaten. Althans, dat dacht ik. Een stemmetje in mij zegt dat ik een barslechte moeder ben. Elke ochtend word ik wakker met dat gevoel om er vervolgens tóch weer aan toe te geven. De twee blije kindergezichten helpen ook niet mee. Blije kinderen in de ochtend zijn namelijk goud waard. Als je dag begint met een stel jengelende, zeurende kinderen is dat echt funest voor de rest van de dag. Komen ze chagrijnig hun bed uit, dan verspreidt die negativiteit zich als een olievlek over het gezin, en daarmee bedoel ik mezelf.
Op zulke ochtenden vind ik het zo moeilijk om de blije moeder uit te hangen. Alsof er niets aan de hand is, terwijl ik van binnen zing: ‘I HATE YOU SO MUCH. ACHHHH’ (Ken je dat liedje van Kelis uit de jaren ‘90 nog?) Uiteraard ‘haat’ ik mijn kinderen niet, maar een klein toverstokje zou ik wel prettig vinden. Dan zou ik simsalabim de klok op 8:06 zetten en ze uitzwaaien. Toedeledokie! Een hele fijne dag op school. Dáág. Nee, geef mij maar die ochtenden dat iedereen zen is. En daarmee bedoel ik niet in het gareel, zoals de familie Von Trapp, maar gewoon chill. Geen gezeur, geen geklaag en geen gemaar. Gewoon rustig wakker worden en in vrede mijn ontbijt nuttigen. Desnoods in stilte. Prima.
De kans op een drama-vrij-ontbijt is het grootst met een kommetje Kellogg’s. Mijn kids zijn er gek op, maar hoe gezond is dat eigenlijk? Ik hoorde dat er een laagje frituurvet omheen zit, om over de suikers nog maar te zwijgen. Na wat googelen blijkt het allemaal reuze mee te vallen, maar een gekookt ei is gezonder, zullen we maar zeggen. Eens in de zoveel tijd wint het boze stemmetje in mij en probeer ik ze ‘s morgens wat anders voor te schotelen. Maar de weerstand tegen mijn noeste arbeid is het niet waard. En dus eten ze nu weer dagelijks een bakje cornflakes.
Afgelopen week hadden mijn man en ik een reflectiegesprek over onze opvoedskills en bracht ik mijn schuldgevoel over het ontbijt op. Zijn reactie: ‘Maar vind je het gek dat ze dat eten?’ Ik keek hem verbaasd aan. ‘Weet je het niet meer?’ vervolgde hij. ‘Wát weet ik niet meer?’ vroeg ik hem licht geïrriteerd. ‘Toen jij zwanger was moest ik elke avond een bakje Kellogg’s voor je maken, want je wilde niet te veel snoepen’, vertelde hij. Ik was met stomheid geslagen. Dat was ik he-le-maal vergeten (zwangerschapsdementie?). We moesten lachen en ik kreeg opeens trek in een bakje cornflakes… Meer columns van Patricia? Elke vrijdag komt er een nieuwe column op KekMama.nl. Lees hier de eerdere columns.
Moeders weten als geen ander hoe makkelijk je jezelf kunt wegcijferen. Werk, gezin, afspraken en alles wat tussendoor komt: voor je het weet, ren je jezelf voorbij. Ook Soundos El Ahmadi merkt dat ze een stap terug moet doen.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Soms brengt een nieuwe levensfase precies wat je nodig hebt. Dat geldt ook voor Karen Damen. De voormalige K3-zangeres heeft de afgelopen jaren veel meegemaakt, maar kijkt tegenwoordig met een grote glimlach naar haar leven.
Een tienerzoon met een slaapkamer op zolder betekent voor veel moeders vaak maar één ding: eindeloos de trap op en af. Xandra (43) was er klaar mee en bedacht een oplossing: een deurbel voor zijn slaapkamer.
Bijna 25 jaar nadat haar ouders Adam Curry en Patricia Paay hun leven lieten vastleggen, is het nu de beurt aan dochter Christina Curry. In Adam’s Family: 25 Jaar Later staat Christina en haar kersverse gezinnetje centraal.
Donny Roelvink heeft een duidelijk beeld van hoe hij zijn toekomstige vrouw voor zich ziet. In de podcast Grensloos Gebabbel vertelt hij onder meer hoe hij aankijkt tegen een vrouwelijke partner die een mannelijke personal trainer heeft.
