Samyra (39) is moeder van drie dochters (7, 6 en 3). Net als haar man werkt ze parttime om zoveel mogelijk tijd met de meiden te zijn. Want: die zijn maar zo kort klein. Dit en andere inzichten over ouderschap, deelt ze in haar column.
“Ik ging eens op een woensdagmiddag boodschappen doen met drie kleine kinderen. Die van mezelf hoor, dus dit is niet zo random als het klinkt. Het was aan het einde van de dag, na werktijd, iedereen was moe. En hongerig. En behoorlijk onredelijk, al zeg ik het zelf.
In de winkel stond ik blijkbaar iemand in de weg. Die nog vermoeider was. En nog hongeriger. En nóg onredelijker, al zeg ik het zelf. Ze zuchtte passief agressief, rolde met haar ogen en sneerde dat het natuurlijk ook niet handig is om al allemaal kinderen mee te nemen als je bij voorbaat weet dat het druk is in de winkel. Ik was inmiddels ook moe, hongerig, maar eigenlijk best wel redelijk (al zeg ik het zelf) en sneerde net zo passief agressief terug dat als het anders had gekund, ik liever ook geen boodschappen deed met drie onredelijke kleine mensen, in een veel te drukke winkel.
Was het een beschaafde uitwisseling van informatie? Nee. Kunnen we er iets van leren? Vast. Bijvoorbeeld, dat ouders niet voor hun lol allerlei kinderen meenemen naar de winkel op drukke tijden. Maar ook dat iemand zich best mag ergeren aan iemand die in een winkel het halve gangpad bezet met een winkelwagen, buggy, krijsende peuter, weglopende kleuter en mopperend schoolkind. Want laten we eerlijk zijn, dat is toch gewoon irritant?
Lees ook – Tara: ‘Ik heb veel respect voor langvoeders, zenbevallers en meerlingmoeders’
Wat mij betreft is dit op kantoor hetzelfde. Ik kom niet voor mijn lol pas om kwart over negen binnenvallen. Ik heb er dan al een halve werkdag opzitten. En ik zit niet graag standaard onder allerlei dubieuze vlekken. (Het kan overigens zo zijn dat dit meer mijn schuld is dan die van mijn kinderen). Ik vind het ook niet fijn om stipt om 17.00 uur het pand te verlaten en vind dat mijn collega’s zich daar gewoon aan mogen ergeren.
Vanuit hun perspectief kun je zodra je ouder bent ineens gaan en staan waar en wanneer je wil. Halverwege de lunch binnendruppelen, ‘want kinderen’. Last minute die belangrijke vergadering afzeggen, ‘want kinderen’. Voor de file de auto instappen, ‘want kinderen’. En wie blijft er om de boel op te vangen? Juist. Die collega’s die zeker wel begrip hebben, maar zich stiekem doodergeren.
Lees ook – Marjolein: ‘Vond dat zó a-relaxed, ongevraagd “goed bedoeld” advies’
“Vanuit hun perspectief kun je zodra je ouder bent ineens gaan en staan waar en wanneer je wil”
Veel dingen zijn prima te verklaren, want ik heb kinderen. Ik voel me er niet schuldig over hoor, dit hoort simpelweg bij deze fase. Maar ik ontken niet dat je met kids de boel op allerlei manieren ophoudt. Verklaarbaar en daardoor begrijpelijk is één ding, maar het kan tegelijkertijd super irritant zijn.
Als ik de volgende keer in het gangpad van die winkel sta, kies ik voor de beschaafde ‘ik begrijp dat dit irritant is’ optie. Niet dat die volgende keer er ooit nog komt trouwens. Reken er maar op dat ik ervoor zorg dat ik nóóit meer met drie hongerige kinderen rond etenstijd boodschappen doe. Dan maar wat eerder weg van kantoor, want…
Meer weten over Samyra? Volg haar via LinkedIn.
In de extra dikke special van Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
