Beeld: Paulien van Beusekom
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
“Wie helpt mij en mijn twee kindjes uit de brand? We zijn met spoed op zoek naar een nieuwe plek om in te wonen met zijn drietjes…” Het aantal van dit soort, vaak doorgestuurde berichtjes van wanhopig naar woonruimte zoekende moeders met jonge kinderen is op mijn Facebooktijdlijn allang niet meer op twee handen te tellen.
Hoeveel (vooral) moeders zijn momenteel niet in staat om voor een eigen dak boven het hoofd van zichzelf en hun kinderen te zorgen? De bizarre woningnood maakt dat een hoop moeders in de knel
zitten en dat zou niet zo mogen zijn. Als je jonge kinderen hebt is het pure horror natuurlijk om geen
dak boven je hoofd te hebben en elke dag maar weer te moeten schipperen en bedelen om je kinderen veilig binnen te hebben. En voor diezelfde kinderen is het helemaal compleet ongepast om rond geleurd te worden van de ene naar de andere slaapplaats bij familie en vrienden of door in een camper of, als je geluk hebt, even in een vakantiebungalow te slapen.
En dat is dan nog de groep moeders die de stap van uit elkaar gaan aandurfde in deze tijd van onzekerheid en lange wachttijden. Het moeten tientallen vrouwen zijn die thuis momenteel in de knel zitten en die in zo’n explosieve (pre-)scheidingssituatie zitten met alle rondvliegende emoties en die van de ene in de andere mishandeling gaan omdat ze geen idee hebben waar ze naartoe moeten als ze de relatie verbreken. Moeders die ‘kiezen’ om dan maar te blijven zitten waar ze zitten. Hoe ongezond, voor álle betrokkenen. Als je niet meer samen door één deur kunt moet je dat ook niet noodgedwongen blijven doen.
Als je niet meer samen door één deur kunt moet je dat ook niet noodgedwongen
blijven doen.
Een goeie vriendin van mij vertelde me kortgeleden dat ze al langer weg wil bij haar onberekenbare agressieve man, maar dat ze blijft omdat ze bang is dat ze geen huis weet te regelen voor haar en haar drie jonge kindjes met alle wachttijden overal. Ze had geïnformeerd naar woonruimte bij de woningbouwverenigingen in haar omgeving, maar die hadden allemaal wachtlijsten waar je een lange witte baard van krijgt en aan urgentie deden ze ook niet ‘zomaar’. Laatst had ze bijna de stap genomen toen haar partner, al vind ik dat zo iemand die titel eigenlijk niet verdient, in zijn woede een router tegen de heup van hun dochter had gegooid. Na een zeldzame sorry van die nare man bleef alles bij het oude en zitten die vriendin en haar kids nog steeds in die bijzonder ongezonde situatie.
Het is wachten op de volgende uitbarsting. ‘Ik wil wel weg,’ zei ze, ‘maar we kunnen niet.’ Hoeveel moeders en kinderen zitten er as we speak in zo’n hel en wie in Den Haag heeft een structurele oplossing voor dit probleem? Het kan toch niet zo zijn dat in ons land vrouwen en kinderen in de verdrukking zitten enkel en alleen omdat er geen huizen voor hen vrijgemaakt worden?
Charmaine (37) kwam als alleenstaande, dakloze moeder een leuke man tegen. Lees haar verhaal hier.
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Droom jij stiekem al van zon, zee en quality time met je gezin, maar voelt het plannen van een familievakantie vooral als veel geregel en keuzestress? Voor Marlot (36) was dat lange tijd herkenbaar, tot ze Eliza was here ontdekte en met haar gezin vakantie vierde op het Griekse Zakynthos. Wij spraken Marlot over haar […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd naar een nieuw land vertrekt.
Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (3). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Roze wolk incoming! Bij de familie Lopez is het zover: baby nummer zeven laat eindelijk van zich horen in Een huis vol.
