Beeld: Paulien van Beusekom
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Na zes weken zomer (en hier in Spanje twaalf!) zijn we allemaal een beetje losgewaaid. De kinderen hebben geslapen op tijden die geen enkele kinderpsycholoog goed zou keuren, we hebben ontbeten met ijsjes (“het is toch vakantie?”), en niemand weet meer waar de gymtas is. Je hebt genoten. Van elkaar. Van de vrijheid. Misschien zelfs van een reis – en ja, van dat gevoel dat er even geen gehaaste broodtrommels en overvolle agenda’s bestaan.
Maar dan komt die dag. De eerste dag na de zomervakantie. Komende week gaat regio Noord als eerste weer terug in het gareel… Het leven drukt weer op de wekker en de juf slijpt haar potloden al. De kinderen trekken hun nieuwe schoenen aan, iets te groot zodat ze “er nog in kunnen groeien”, en jij probeert een knoop in je maag te negeren.
Voor mij is die dag nooit zomaar een dag geweest. Ik weet het nog precies: mijn dochter was vier. Haar moeder en ik zaten middenin een vechtscheiding. Ze woonde fulltime bij mij; haar moeder woonde in Zweden. En toen kwam dat moment – haar eerste schooldag. We liepen samen naar het lokaal. Haar rugzak was bijna groter dan zijzelf. Ze keek me aan, zo’n blik vol verwachting en een beetje spanning. Ik zwaaide, zij zwaaide terug. En toen besefte ik: haar mama mist dit. En hoe ingewikkeld het ook tussen ons liep, dat gunde ik haar niet. Niemand verdient het om zo’n dag te missen. Het sneed me door merg en been.
De uren daarna voelde ik me leeg. Het huis klonk stiller dan normaal. Ik stelde me voor hoe zij daar zat, omringd door nieuwe gezichten, de geur van vers geslepen potloden in de lucht. Toen ik haar ’s middags weer ophaalde, rende ze naar me toe met verhalen die over elkaar heen buitelden. Haar blije juf achter haar aan. Die spreek ik trouwens nog steeds weleens nu ik eraan denk. Verhalen. Over de juf en haar rimpelige gezicht. Over een meisje dat haar broodje kaas raar vond. Over de tekening die ze speciaal voor mij had gemaakt: een huis, ons huis, met ons tweeën erin.
Die tekening heb ik nog steeds. Niet omdat ze nou zo getalenteerd was als kleuter (een vierkant met een dak en twee rondjes als hoofden, dat was het wel), maar omdat het die dag samenvat. De pijn van het missen. Het besef dat momenten als deze maar één keer gebeuren. En de trots – op haar, en misschien ook een beetje op mezelf, dat we het samen deden.
Nu, jaren later, blijft die eerste schooldag een dag die me in mijn ziel krast. Ik denk aan hoeveel ouders er zijn die zulke momenten moeten missen. Niet alleen door scheiding of afstand, maar ook omdat ze werken, ziek zijn, of simpelweg niet kunnen komen. Het is een verdriet waar geen agenda rekening mee houdt. Dus als het straks weer zover is, en jij je kind ziet zwaaien op die eerste dag – knoop het op in je hart. Want ja, het normale leven wacht. Maar sommige momenten zijn te groot om gewoon voorbij te laten gaan.
Meer lezen van Patrick? Hier vind je al zijn andere columns.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt er een gezin bij dat meteen voor extra dynamiek zorgt. Familie De Lange schuift aan naast de vertrouwde families Bal, Blom en López. Sil en Melissa nemen de kijkers mee in hun dagelijks leven met acht kinderen, variërend in leeftijd van nul tot vijftien jaar.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar […]
Marlijn Weerdenburg heeft een periode achter de rug waarin veel op haar afkwam. De presentatrice kreeg te maken met persoonlijke veranderingen, zorgen binnen haar gezin en een groot verlies.
Christina Curry is afgelopen week moeder geworden van haar eerste kind. Ze deelt nu de eerste foto’s van haar dochter, die naar de naam Cleo luistert.