Beeld: Paulien van Beusekom
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
In Australië had een school laatst geldproblemen, las ik vanochtend in een krant. Hun oplossing? Heel creatief: ouders laten dokken voor de knutselwerken van hun kinderen. Prijskaartje: 1.200 euro. Per kind. Die ouders woest natuurlijk. Er waren er zelfs bij die de art van hun kinderen bij school wilden opeisen, maar daar stak de politie een stokje voor. Gekkenhuis. Maar ik dacht alleen: koopje!
Want eerlijk: heb je wel eens goed gekeken naar de kunstwerken van jouw kinderen? Hier thuis heb ik een complete galerie. Een zolder vol meesterwerken. Het is een soort Louvre, maar dan zonder beveiliging en mét glitterlijm, veel glitterlijm. O nee, correctie van mijn dochter, de artist herself: ‘Ik gebruikte nooit glitterlijm, maar eerst gewone lijm en dan gooide ik er glitters overheen. Dat is iets anders…’ Maar dat terzijde.
Al met al, en ik heb even gekeken zojuist, ik heb hier dus vijf Mona Lisa’s (waarvan er drie scheel kijken). Een Schreeuw die Munch zelf acuut naar de KNO-arts had gestuurd. En een Nachtwacht van lucifers die Rembrandt jaloers zou maken. En toch: niemand wil ze hebben. Sotheby’s? Niet geïnteresseerd. Christie’s? Kijkt niet eens. De kringloop? “Nee bedankt, we nemen geen werken meer aan waar macaroni uitvalt.”
Neem het meesterwerk van mijn zoon. Officiële titel: Regenboogdraak. In de praktijk: een platgereden worm in twee kleuren, het originele wit van het papier en rood. Veel rood. Ik zie er woede in, en bezieling, de manier waarop dit is ingekleurd… letterlijk en figuurlijk buiten de lijntjes. Geniaal. Nu al zo vrij in het uiten van zijn visie. Kon dat maar zijn hele leven zo blijven. De finesse druipt ervan af, maar het kunnen ook resten melk zijn. Onbetaalbaar. Letterlijk, want je krijgt er echt geen stuiver voor. Nou ja, oma zou er in een gekke bui misschien een eurootje voor over hebben.
Maar ik denk, die 1.200 euro? Spotgoedkoop! Ik bedoel: als school morgen mailt: “Beste ouder, uw dochter heeft vandaag een papier machéwereldbol gemaakt van een opgeblazen ballon die symbool staat voor de fragiliteit van de moderne samenleving. Factuur: €650.”
Dan pin ik huilend. Maar trots. Want elke ouder weet: kinderkunst is emotionele chantage in A4-formaat. Je kunt het niet weigeren. Je kunt het niet weggooien. Dus je betaalt. Altijd. Sterker nog, ik wil een verzekering. Mocht mijn doos vol wc-rol-poppen ooit afbranden, dan eis ik 4,8 miljoen schadevergoeding. Minstens.
En eigenlijk vind ik dat Nederlandse scholen dit idee ook moeten omarmen. Geen suffe bingo of loterij meer. Geen cakejes verkopen in de buurt voor €2,50. Of die gare kinderpostzegels. Gewoon: “Uw zoon heeft vanochtend een zon getekend die verdacht veel lijkt op een boze pannenkoek. Dat is €400. Graag betalen voor vrijdag.”
En wij ouders? We zouden betalen. Natuurlijk. Met liefde. Toch? Jij niet??? Nou ja, bruut! Ja, stel dat je kind die ene wereldberoemde kunstenaar wordt waarvoor later miljoenen betaald worden. Dan heb jij toch maar mooi een vroeg werk van hem liggen. Dus die investering doen we allemaal met liefde. En als het dan niks wordt met die droom… Nou ja, dan is het toch waar wat ze zeggen over kinderkunst. Die is net als een fles wijn. Je hoopt dat het later wat waard wordt, maar meestal eindig je met een kater.
Meer lezen van Patrick? Hier vind je al zijn andere columns.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt er een gezin bij dat meteen voor extra dynamiek zorgt. Familie De Lange schuift aan naast de vertrouwde families Bal, Blom en López. Sil en Melissa nemen de kijkers mee in hun dagelijks leven met acht kinderen, variërend in leeftijd van nul tot vijftien jaar.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar […]
Marlijn Weerdenburg heeft een periode achter de rug waarin veel op haar afkwam. De presentatrice kreeg te maken met persoonlijke veranderingen, zorgen binnen haar gezin en een groot verlies.
Christina Curry is afgelopen week moeder geworden van haar eerste kind. Ze deelt nu de eerste foto’s van haar dochter, die naar de naam Cleo luistert.