Patrick van Rhijn (52) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn columns put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Het is ruim na etenstijd en onze magen knorren na een dagje shoppen. Samen met Rikki, mijn 13-jarige puberprinses, en Jazz, mijn 11-jarige achtstegroeper, rijd ik over de ring A20 bij Amsterdam.
In de verte het gebouw van de Telegraaf. De laatste keer dat ik daar columns schreef (voor de zaterdagbijlage Vrouw, van 2016 tot 2018, red.) waren de kids op mijn achterbank nog zo klein dat ze geen idee hadden wat hun vader deed. Ook mijn romans stammen uit de tijd dat die twee nog vloeibaar waren. Maar tijden veranderen. Zowel Rikki als Jazz heeft inmiddels een sterke mening over mijn haar, mijn buikje, mijn kledingkeuze, mijn dansmoves, mijn datingleven, het eten dat ik dagelijks voor ze maak, de manier waarop ik hun kleding was, de grapjes die ik maak in het bijzijn van hun vrienden en vriendinnen, waarom ze geen tweede ijsje mogen en ja, over wat niet eigenlijk? Ik zoef langs een vrachtwagen. Met lichte maar vrolijke vrees kijk ik in mijn achteruitkijkspiegel. Daar zitten ze, die dotjes. De TikTok-geluidjes uit hun mobieltjes vullen de auto.
‘Hee schatjes,’ zeg ik, ‘guess what, ik sprak gisteren wat mensen van Kek Mama, en ik ga de komende tijd weer een wekelijkse column schrijven. Over mijn vaderschap. Genoeg bizarre verhalen te vertellen met vijf kids…’
Geen enkele reactie. Dan, plots – alsof mijn woorden vertraagd bij haar binnenkomen – een dodelijke blik. Van Rikki. Ze laat zelfs haar telefoon zakken. ‘Jouw vaderschap?! Over ons bedoel je!’
‘Even kijken… ik ben vader, onder andere van jullie. Eh… ja. Ook over jullie.’ Via het spiegeltje glimlach ik naar haar met overdreven ontblote tanden.
‘Gaat-ie straks zijn flauwe grapjes ook daar lopen maken! Over onze rug!’
Maar Rikki wil er niets van weten. ‘Ja, dahag,’ zegt ze, ‘dat dacht ik dus mooi niet, papa!’ Dan stoot ze haar broertje aan. ‘Jazz! Hee, hoor je dat?’
Jazz kijkt verstoord op van zijn telefoon. ‘Wat?’
‘Hoor je dat? Papa gaat ons lopen misbruiken voor zijn verhaaltjes! Hij gaat columns schrijven voor een of ander platform voor ouders. Gaat-ie straks zijn flauwe grapjes ook daar lopen maken! Over onze rug!’
Mijn zoon haalt zijn schouders op en stopt een Haribo big in zijn mond. ‘Boeien.’ Dan kijkt hij mij aan. ‘Leuk hoor pap… Krijg ik ook credits? Ten bucks per column waar ik in zit!’
Ik lach hardop. ‘Ja, doei.’ Nu neem ik een zogenaamd dreigende toon aan. ‘Maar als jij een keer lelijk tegen je zus doet of je zegt iets héééél beschamends, dan kan het vanaf nu wel zomaar in een column terechtkomen.’
Ik knipoog naar hem in de achteruitkijkspiegel, maar Jazz is alweer in zijn schermpje verdwenen. Hij slaakt een kreetje van opwinding. Iets met het bereiken van ‘een nieuwe wereld’, in Roblox.
Rikki kan zich opeens wel vinden in de twist van haar broer. Haar gezicht staat plots op standje niet-geschoten-is-altijd-mis-want-ik-zie-mogelijkheden. ‘Oké pap,’ zegt ze, ‘Ik weet het goed gemaakt. Voor iedere keer dat jij me noemt in een column moet je me als betaling meenemen naar Starbucks.’ Ze kijkt me heel zelfingenomen aan.
‘Voor iedere keer dat jij me noemt in een column moet je me als betaling meenemen naar de Starbucks’
‘Echt niet,’ antwoord ik lachend, ‘maarrrr, maar, maar…’ Even laat ik een stilte vallen. ‘Als blijk van goede wil ben ik bereid jullie mee te nemen naar een fastfoodrestaurant.’
Opwinding en gejuich op de achterbank. Hun selectieve gehoor is nu wel paraat. Terwijl ze hardop nadenken over welk menu en welk drankje ze gaan kiezen, vraag ik: ‘Dus dat is een deal?’
‘Deal!’ roepen ze in koor.
Met een vette glimlach neem ik de afslag richting de Mac. Ik zal ze maar niet zeggen dat ik dat eigenlijk toch al van plan was. Ja, je denkt toch niet dat ik na een dag winkel in winkel uit ook nog ga staan koken voor die gasten? Nu maar hopen dat ze dit ‘verhaaltje’ niet te zien krijgen.
Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.