Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (12) en Phaedra (9). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Lees verder onder de advertentie
Wat een hartverscheurende week hebben we achter de rug. Ik zeg wel ‘we’, maar ik bedoel natuurlijk de families in Turkije en Syrië.
Zo verschrikkelijk veel verdriet, zoveel leed en zo onrechtvaardig. En dan dat ene beeld. Dat beeld dat ieders hart verscheurde en waarvan de onbeschrijfelijke pijn je als toeschouwer al teveel wordt. Een pijn die verder reikt dan ons menselijk vermogen eigenlijk aan kan. Ik heb het over de foto van een vader die de hand van zijn overleden dochter vasthoudt. Je ziet enkel de hand van het 15-jarige meisje. Haar lichaam ligt, op wat ik zelf heb ingevuld, haar eigen matras. In haar slaap overvallen door een loodzwaar blok beton dat het leven bruut uit haar jonge lichaam heeft geslagen.
Je ziet dat zijn ziel zijn lichaam heeft verlaten via zijn ogen. Ze zijn wel open, maar kijken naar niets.
Zij begraven onder het puin, hij onder zijn gevoel.
Omdat het verlies van een kind boven al het andere verdriet uitstijgt. Te veel omvattend om te voelen.
En ik kon alleen maar denken: wanneer laat je dan de hand van je overleden kind los?
Dat is emotioneel toch onmogelijk?
Een ander onbeschrijfelijk leed kwam tot ons middels het beeld van een pasgeboren baby, dat nog met de navelstreng aan de overleden moeder vastzat. De baby maakt het na wat blauwe plekken na goed en draagt de naam ‘wonderbaby’.
Lees verder onder de advertentie
En dit zijn pas twee verhalen van twee families. Er zijn inmiddels 7900 doden geteld en de zoektocht wordt bemoeilijkt door ijzige temperaturen en het genadeloze winterweer. Mijn hart breekt voor alle ouders en kinderen die elkaar los hebben moeten laten door dit verschrikkelijke drama.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Op sociale media lijkt het leven soms een stuk vrolijker dan het achter de schermen werkelijk is. Een filmpje met een glimlach zegt tenslotte weinig over wat iemand op datzelfde moment meemaakt.
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Een avond die Melissa De Lange waarschijnlijk liever snel vergeet. De moeder van acht kinderen belandde onlangs met twee van haar zoons op de spoedeisende hulp.