Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (10). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Ik kreeg een geboortekaartje met daarop de heugelijke vermelding dat Zomer was geboren. Ze was het zusje van Lente. I kid you not. Er gingen zoveel gedachten door mij heen, dat ik voor mijn gevoel alweer bijna in de herfst zat.
Een van de makkelijkste beslissingen rondom mijn zwangerschap vond ik het uitkiezen van een naam. Dat was echt zo gepiept. En mijn partner had ik gelukkig vrij snel aan boord van de babynamenboot. Ík had immers al behoorlijk wat ‘voorwerk’ moeten doen voordat het zaadje überhaupt geplant kon worden. Zes iui-pogingen, één miskraam en twee ivf-behandelingen later was het ein-de-lijk gelukt. Je begrijpt, ik had wat psychologische artillerie in mijn arsenaal om er een babynaam doorheen te drukken.
“Bepaalde naamassociaties gonzen nu eenmaal door in onze maatschappij met gevolgen”
En hoewel ik al vrij snel wist welke naam het werd, was ik me terdege bewust van de verantwoordelijkheid die mijn keuze met zich mee zouden brengen. Ik bedoel: een Floris-Jan-Hendrik-Cornelis-baby heeft een andere connotatie dan een Britney-Priscilla-Dewi-Kayleigh-baby. Bepaalde naamassociaties gonzen nu eenmaal door in onze maatschappij met gevolgen.
Lees ook – In de tijdmachine: dít worden in 2050 (!) de populairste babynamen >
Ikzelf heb pas een paar jaar vrede met mijn eigen naam (en als ik heel eerlijk ben, is het meer een wapenstilstand dan vrede), want Patricia eindigt nog altijd hoog in rijtjes van ordinaire namen. En ik zeg altijd: er is niets mis met een tikkeltje ordinair, maar ik vul dat liever zelf in.
Dit gezegd hebbende zou ik mijn kinderen vandaag de dag een compleet andere naam geven. Om de simpele reden dat de associatie met beide namen direct een meisje is. En omdat onze maatschappij andere kernwaarden toedicht aan dit gender. Yup, ik zou ze een naam gunnen waaruit niet meteen blijkt tot welk geslacht ze behoren. Een naam zoals Pascal, Sam, Kris of Robin bijvoorbeeld.
“Ik zou ze een naam gunnen waaruit niet meteen blijkt tot welk geslacht ze behoren”
Sterker nog, ik pleit voor een (genderneutrale) naam die je op je achttiende mag veranderen of aanpassen. En als je zin hebt ook op je 21e of 22e – of wanneer je wilt. Oké, oké, administratief misschien een dingetje, hoewel ik denk dat we daar in de toekomst vast een digitale oplossing voor vinden. Ik bedoel, ik kreeg mijn voornaam eind jaren zeventig. Joehoe. Dat is superlang geleden!
“Maar hoe wil je dan heten Patricia?” Nou misschien nu wel even Zomer of wellicht iets genderneutraler zoals Sky, Rain of Storm…
Wil je de column van Patricia liever luisteren? Dat kan. Elke zondag tussen 16.00 en 18.00 leest ze ‘m voor op Wild FM.
Met een abonnement op Kek Mama geniet je van mooie voordelen:
*Goedkoper dan in de winkel
*Lees elke maand als eerst Kek Mama
*Gratis verzonden
Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Zwanger zijn is prachtig, maar laten we eerlijk zijn: met een steeds groter wordende buik worden zelfs de simpelste dingen een uitdaging. Daar kan Roxanne Bertels, de zwangere vriendin van wielrenner Mathieu van der Poel, inmiddels over meepraten. Op Instagram deelt ze een grappige gedachte die voor veel zwangere vrouwen herkenbaar zal zijn.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
Als je zwanger bent en je werkt, dan willen mensen daar nog wel eens naar vragen. Naar je verlof, met name. Want: jij gaat er dit jaar even tussenuit. Zij niet. ‘Heb je zin in die vijf maanden vrij zijn?’, vraagt iemand aan me. Ik antwoord dat ik daar inderdaad wel naar uitkijk, ja. Pas […]
Bij opa en oma gaat het soms net even anders dan thuis. Geen tablet aan tafel, eerst netjes gedag zeggen en na het eten misschien nog een potje kaarten. Hoewel kinderen daar niet altijd meteen enthousiast van worden, blijken juist die ouderwetse gewoontes waardevol.
Video
Drie kinderen, bomvolle agenda’s en af en toe een flinke woordenwisseling: ook bij Kim Kötter (44) en Jaap Reesema (42) is het echt niet altijd rozengeur en maneschijn. Toch weet Kim na veertien jaar samen één ding heel zeker: zij en Jaap worden samen oud. Daar heeft ze zo haar redenen voor.
Bij opa en oma gelden soms heel andere regels dan thuis. Geen tablet aan tafel, gewoon buiten spelen en netjes ‘dank je wel’ zeggen. Misschien vind je sommige gewoontes een tikje ouderwets, maar ze kunnen juist verrassend goed zijn voor je kind.
