Patricia: ‘Ik overweeg mijn therapeute te bellen voor een EMDR-sessie, kennelijk heb ik toch wat corona-PTSS opgelopen’
Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
De schrik slaat me om het hart als ik voor het lege eierschap in de supermarkt sta. Niet omdat mijn kookkunsten enkel tot hun recht komen als er een ei aan te pas komt, maar omdat ik een soort brainfuck ervaar. Mijn boodschappeninstinct weet dat het schap met wc-papier slechts een kwartslag verderop ligt. Tot mijn geruststelling zie ik het witte goud daar in grote getallen opgestapeld liggen. Ook nog in de bonus. Geen stress over derrièrezaken dus, maar wel een vette coronaflashback.
Mocht je niet bij de blauwe supermarkt boodschappen doen en denken: waar heeft ze het over? Door een cyberaanval waren de schappen bij mijn supermarkt een paar dagen halfleeg.
Corona-PTSS
Terwijl ik tussen de lege schappen de rest van mijn boodschappen bij elkaar verzamel, overweeg ik mijn therapeute te bellen voor een EMDR-sessie. Kennelijk heb ik toch wat corona-PTSS opgelopen.
Misschien komt mijn plotselinge stress ook doordat ik net zo lekker in de wedstrijd zat als het gaat om efficiënt boodschappen doen. Jarenlang heb ik mensen die met een handscanner boodschappen deden veroordeeld. Veel te fanatiek. Van die types die vroeger altijd vooraan in de klas zaten en hun vinger opstaken als de meester iets vroeg. Mensen die in een vorig leven mier zijn geweest. Braaf met z’n allen achter elkaar aanlopen.
Lees ook
Niet goed voor mijn hart
Totdat mijn supermarkt grondig werd verbouwd en je als vrije consument nauwelijks meer om de handscanners heen kon. Op een zwak moment liet ik me verleiden. En al snel voelde ik me de sukkel. Waarom had ik dit niet veel eerder gedaan? Het scheelt bakken met tijd. Geen gelazer met boodschappen in en uit je mandje halen. Gewoon scannen, piep, afrekenen en wegwezen.
Tenzij…. En daar hebben we ‘m. Mijn grootste frustratie: de steekproef. Ik ga er verder niets over zeggen, want dat is niet goed voor mijn hart.
Als ik ook bij de yoghurt een leeg schap aantref, besluiten mijn gedachten op rampkoers te gaan. Ik heb helemaal geen noodpakket in huis. Shit! Wat als er daadwerkelijk oorlog uitbreekt? En wat als mijn kinderen toevallig net bij hun vader zijn? Staat er ergens in ons ouderschapsplan een artikel over de Derde Wereldoorlog?
Een noodplan voor gescheiden ouders?
Moeten wij gescheiden ouders naast een noodpakket ook een noodplan hebben? Eentje waarin staat waar we elkaar ontmoeten als de communicatie uitvalt, wie waarheen gaat en hoe we elkaar terugvinden? Misschien moet ik mijn ex daar toch eens over bellen.
Bij de zelfscankassa verschijnt ondertussen een melding op het scherm. Steekproef. Ik kijk naar mijn halve boodschappentas en de medewerker die mijn zorgvuldig gescande boodschappen er weer in en uit haalt. Ik voel mijn hartslag sneller gaan. Misschien moet ik eerst maar eens leren omgaan met een kleine crisis voordat ik me druk maak over een wereldoorlog.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
Kek Mama leesdeals
Lees Kek Mama nu met korting of luxe cadeau
