Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Als ik mezelf naast mijn oudste dochter op de bank plant, zie ik een oude bekende op het scherm voorbij schuifelen. Het is de altijd goedlachse Pauline Wingelaar, ook wel bekend als Gooisch meisje. Ze wordt bevraagd door een voor mij onbekende YouTuber over de band die ze heeft met haar moeder, waarop ze antwoordt dat haar moeder haar beste vriendin is. Een uitspraak waar ik een paar jaar geleden de kriebels van kreeg, maar waar ik nu oprecht blij van kan worden voor iedereen die dat geluk kent.
De band die ik met mijn moeder had, was niet alleen maar a gathering of unicorns and rainbows. Mijn moeder was zeker een goed mens, maar vaak als ik met haar was, liep ik op eieren. Nu zeven jaar na haar dood, ben ik haar wel beter gaan begrijpen. En dat komt niet omdat de dood verzacht, maar door mijn korte avontuur als stewardess.
Mijn moeder heeft in haar leven namelijk meer airmiles verzameld dan een kleine gemeenschap bij elkaar. Zij vloog bijna veertig jaar de wereld over als luchtgastvrouw. In mijn korte, maar intensieve periode in datzelfde werkveld heb ik ervaren dat het echt een beroep is dat anders is. Het is keihard werken, veel dulden en nachten van je leven missen. Maar dat is niet waarom ik mijn moeder beter ben gaan begrijpen. Het is het individuele karakter dat het leven als cabin crew van je vraagt.
Dat begint al bij het duizelingwekkende getal van het aantal collega’s dat je hebt. Iedere vlucht weer is het handen schudden, voorstellen en veelal small talk. Maar er zit ook diepgang, want het is verleidelijk om je hele ziel en zaligheid tussen de turbulentie door met een onbekende midden in de nacht achter in de galley te delen. Je ziet elkaar toch nooit meer. En als dan ook nog eens de vermoeidheid langzaam je aderen binnensluipt en het steeds moeilijker wordt om die vriendelijke stewardessen-lach te laten zien, vallen bij velen de maskers af. En dan is het ieder voor zich.
Als newbie stond ik de eerste vluchten daarvan versteld, maar along the way begon ik het ook ergens te begrijpen. En de kans dat iemand een slechte recensie achterlaat is klein, want iedereen wil na een lange vlucht naar huis, zijn bed in en met een schone lei aan de volgende bestemming te beginnen. Ergens boven Groenland besefte ik dat stewardess zijn een heel bijzonder beroep is, dat het een rol is dat diep in je DNA gaat zitten. The Good, the Bad and the Ugly…
Mijn moeder heeft veertig(!) jaar van haar leven in deze cultuur gewerkt. Dus ook zij probeerde zorgzaam te zijn voor iedereen aan boord, maar kwam daarin verstrikt met de keerzijde die het vliegen met zich meebrengt. En ik besef me dus nu pas dat ik jarenlang probeerde om een thuis te vinden bij iemand die steeds vaker voor zichzelf koos.
Terwijl mijn dochter tegen me aan zit op de bank en gedachteloos tegen me aan leunt, ben ik blij dat ik ben gestopt met vliegen. En misschien word ik wel nooit haar beste vriendin, maar hopelijk wel iemand bij wie ze niet op eieren hoeft te lopen. Iemand bij wie ze mag landen.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]