Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Stel, je bent 14 jaar oud en je vraagt aan je ouders of je met een paar vriendjes 400 meter hemelsbreed vanaf je bed in een tentje mag slapen. De term kamperen mag het niet hebben, en ik zal je uitleggen waarom.
Deze kinders hadden het lumineuze idee om in de vakantie hun zelfstandigheid te vergroten. Dus vroegen ze hun ouders of ze een tentje mochten opzetten en daar slapen. Wij wonen in een stukje Nederland dat ook wel het reservaat wordt genoemd. Een geuzenaam waar je niet per se trots op hoeft te zijn, want alles wat hier gebeurt heeft een soort privilege eraan kleven. Ik denk dat drie van de vijf kinderen op een vorm van bijles zit. Of het nu in twaalf weken voor een fix bedrag leert om foutloos te rekenen (yes, we did it also) of remedial teaching (wat gewoon een sjieke naam is voor 1-op-1 bijles). De kinderen alhier komen niets tekort.
Zo hoorde ik ook eens een leerkracht zeggen dat ze per definitie geen kader-advies geven omdat alle ouders wit en hoogopgeleid zijn en bovendien geld hebben voor bijles. Natuurlijk wordt er hier in de buurt ook veel gehockeyd. Sterker nog, mijn dochter zit op de club met de meeste leden van Nederland. Maar voor sommigen is dit weer te massaal en deze ouders doen hun kroost liever op een andere elitesport zoals cricket of rugby. Soms voel ik me een soort van Gooische vrouw, maar dan dichter bij het strand. Waar de papa’s allemaal aan een reuzenvlieger hangen.
Goed, je hebt een beeld bij mijn habitat. En hier wemelt het dus ook van de curling-ouders. De zoon van mijn vriendin was één van de jongens die gingen kamperen. Ze vertelde dat de ouders eerst een avond tesamen kwamen om dit idee te bespreken. Waarbij er nadrukkelijk werd gezegd dat alcohol verboden was, maar die beslissing werd genomen terwijl ze allemaal een vol glas (dure) wijn in hun handen hadden. Iets met lead by example.
Daarna werd er afgesproken dat iedere jongen een zogenaamde buddy had. Dus iedereen was verantwoordelijk voor iemand. ‘You keep an eye on each other‘, bralde één van de vaders. Ook werd er besloten dat de ouders om en om wat te eten zouden brengen, waarbij mijn vriendin schoorvoetend instemde een avond lasagna te maken en te brengen. Een andere moeder stelde voor dat er ook iemand ’s morgens even langs de bakker zou moeten om de kids wat verse croissantjes te brengen.
Maar lieve ouders, zo maken we onze kinderen toch stuk? Wat blijft er over van deze tere zieltjes? Wat moeten zij in de grote boze wereld als ze straks zelf een tentje moeten opzetten zonder buddy, lasagna en croissants?
Ze zeggen: waar je bed staat zegt veel over hoe je je leven leeft, maar kennelijk ook waar je tentje staat.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]