Presentatrice Nicolette Kluijver is moeder van Isabella en de tweeling Ana Sofia en Jesse.
Als er iet is wat ik niet begrijp is het wel dat wij moeders elkaar soms gaan bemoederen terwijl we juist samen een vuist moeten maken. Wij zijn het alles-in-één-pakket. Wij zijn de lusten en dragen de lasten. Wij weten nu pas echt hoe sterk we zijn, hoe zwak we zijn, waar het leven echt om draait – wij zijn namelijk moeders. En daarom een dikke pluim voor iedere moeder, pleegmoeder, extra moeder… jullie, wij, jij voedt/voeden een nieuwe generatie op. En dat doen we (ook als het soms fout gaat) verdomd goed.
Vandaar dat mijn column vandaag over deze supermoeders gaat. Ja, jij daar die dit leest: je doet het fucking geweldig! Ook ik twijfel, maak me zorgen, voel me schuldig en weet nooit zeker of ik het helemaal goed doe. Dat heeft iedereen! Jij, alles-in-één pakketje van me, lees dit maar even.
Ten eerste: wij moeders en hulpmoeders hebben een takenpakket waar je u tegen zegt. We zijn in dienst van heel veel iconische figuren (alleen dat al is toch te bizar). Zo ben ik het hulpje van Sinterklaas, het hulpje van de tandenfee, het hulpje van de kerstman en het hulpje van de paashaas. Daarnaast zijn wij moeders schoonmaakster, wekkers, fietsenmakers, wegwijzers, eigenaar van een goed draaiende (haha) wasserette, chef-kok, boodschappenbezorger, huiswerkbegeleider, taxichauffeur, afhaalloket, postbode, ophaalservice, naaister, coach, psycholoog en hotelier.
Meer lezen?
Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders >
En dan nog al die emotionele bagage die we naast de koffer aan taken meesleuren. Want wij moeders hebben een angst waar we altijd mee moeten dealen. Een gevaar dat constant naar ons loert en instant een beetje pijn doet. Niemand heeft mij over die angst verteld toen dat kleine boontje in mijn buik uitgroeide tot baby. En toen ze geboren was en op mijn buik werd gelegd wist ik het: dit is liefde die bijna pijn doet. Zo veeeeel liefde, maar dus ook zo veel angst. “Ik geef mijn leven voor jou”, had ik weleens gezegd in de liefde, maar nu wist ik dat ik dat echt zou doen. Ik doe alles voor jou, mijn kind.
Moeders. Wij, jij, ik. Wat zijn we cool, wat zijn we mooi, wat zijn we gevoelig en wat kunnen we veel. Laten we elkaar groeten als Harley Davidson-rijders onder elkaar. Moeder, you rock!
Deze column staat in Kek Mama 04-2021.
Lees ook
Nicolette Kluijver: ‘De band van mijn tweeling is ongrijpbaar en bijna jaloersmakend liefdevol’ >
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.