Fotografie: Paulien van Beusekom
Nena Kreber woont met haar vrouw Shary-An, hun dochters Billie (3) en Claes (2) en hond Freek in Scheveningen. Nena werkt als managers van Shary-An en geeft met haar columns een kijkje in het ouderschap.
De zwangerschap… wat een magische tijd! Ik heb zo genoten van het idee dat er gewoon een klein mensje in mijn buik groeide. Wat je lichaam allemaal kan, echt ongelofelijk. En dan die bevalling, jeetje… Ik heb me nog nooit zó sterk gevoeld. Alsof ik de hele wereld aankon, maar dan op standje turbo. We noemen het nog steeds de ‘raketbevalling’, want binnen twee uur was ze er (en ja, dit was de eerste!).
Vanaf de eerste wee ging het in de hoogste versnelling, en op een gegeven moment hoopte ik alleen nog maar dat de verloskundige op tijd zou zijn. Gelukkig kwam alles goed, en toen Billie eenmaal geboren was, kon ik alleen maar lachen. Het voelde alsof ik vloog. De adrenaline gierde door mijn lijf, ik was zooo blij dat ik haar eindelijk vast kon houden. Ze was zo’n heerlijke baby, zo chill en zo zoet. Ik vond het geweldig om eindelijk moeder te zijn!
En nu? Nu wordt ze bijna vier en gaat ze naar de basisschool. En ik? Ik ben zo’n moeder die alleen al bij het idee moet huilen. Het liefst hou ik haar nog lekker dicht bij me, maar ja, ook zij wil vliegen. Ze is er klaar voor en heeft er superveel zin in. Ik hoor het mensen nog zeggen toen ze net geboren was (ja, echt!): “Nou, twee keer knipperen en ze gaat naar school.” Toen was ze nog maar een hummeltje hè? Toen moesten we elkaar nog leren kennen, al weet je ook direct wat je moet doen, zo gek is dat.. Ze dronk nog aan de borst (uiteindelijk 14 maanden, want we vonden het allebei heerlijk), maar vanaf het eerste moment voelde het alsof ze er altijd al was.
Inmiddels is ze ook grote zus en die naam staat haar goed. Mijn vrouw heeft onze jongste dochter gedragen en die twee zijn de liefste zusjes die ik ken. En voor alle aanstaande moeders: ja, je hoort veel verhalen van andere ouders doorspekt met een ‘nou, wacht maar…’, maar geloof me, parkeer die opmerkingen lekker. Natuurlijk slaap je af en toe minder en ja, je hormonen doen soms een dansje op hun eigen muziek, maar ouders zijn het is écht het allerleukste wat er is.
Meer columns van Nena lezen doe je hier.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Voor de Belgische international Jérémy Doku stond deze week niet het voetbal, maar zijn privéleven centraal.
Zwanger van je eerste kindje, de enthousiaste reacties vliegen je om de oren. Mirella geniet er enorm van. Tot ze het op haar werk vertelt.
Opvoeden draait niet alleen om regels, grenzen en dagelijkse routines. Vaak zijn het juist de eenvoudige uitspraken van ouders die jarenlang blijven hangen. Zinnen die je vroeger misschien met een zucht aanhoorde, maar die later ineens verrassend veel waarheid blijken te bevatten.
Als moeder ben je jarenlang druk met opvoeden. Luiers verschonen, boterhammen smeren, ruzies sussen, grenzen stellen en ondertussen hopen dat je iets goed doet en je later een hechte band hebt met je kind.
