Fotografie: Paulien van Beusekom
Nu ik dit schrijf, zijn we net terug uit Curaçao. We hebben zo enorm genoten met z’n vieren. Iedereen was ontspannen, iedereen genoot van de zon, het huisje (met zwembad, zo fijn om even af te koelen af en toe), de relaxte mensen, het eten, de familie van mijn vrouw, de cultuur… ik kan nog wel even doorgaan. Het was gewoon écht zo fijn.
De meiden worden groot, kunnen elkaar lekker vermaken, en Billie (4 jaar) speelt het liefst met elk kindje dat ze ziet. Claes (2 jaar) hobbelt er gezellig achteraan, te lief. Voor hen waren de hoogtepunten denk ik toch wel de avonden op het strand. Nog even lekker spelen in het donker. Daar is het natuurlijk rond 19.30 al donker, en dat vonden ze cool! Elke dag vroegen ze: “Gaan we vanavond in het donker nog even naar het strand?” Natuurlijk waren ze ook vaak helemaal kapot aan het eind van de dag, dus dan deden we lekker rustig aan.
Mijn zus en mijn nicht zeiden het al: “Ga nog even goed op vakantie voordat Billie straks naar school gaat. Dat is zó fijn.” Ik ben zo blij dat we dat advies hebben opgevolgd. Nu geef ik het graag door aan mijn vriendinnen.
Ik moet zeggen: ik ben een emotioneel wrak, maar ik heb zó stilgestaan bij de tijd daar. Ik wist gewoon: dit is een vakantie waar ik mijn leven lang aan terug ga denken. In drie weken lijken de meiden wel twee keer zo groot geworden, in alles. Ze zijn ineens heel wijs en hebben echt een hoop geleerd.
Mijn vrouw is Antilliaans en spreekt regelmatig Papiaments met ze. Het lijkt ons zo leuk als ze dat op een dag oppikken. Gewoon iets van je roots meenemen. Op Curaçao hoorden ze natuurlijk andere kindjes kletsen. Je zag ze echt kijken van: hé, ik herken dit! Thuis kwamen er ineens woorden uit waarvan niemand weet wat ze betekenen, maar het was zo grappig om te zien.
Door deze vakantie, onze verbouwing en het keiharde werken van afgelopen jaar staat 2025 voor ons in het teken van reizen. Dat hoeft niet ver te zijn: we gaan met Billie’s verjaardag een nachtje naar de Efteling, als we één jaar getrouwd zijn een midweekje naar Center Parcs, in de zomer nog even weg binnen Europa en in oktober staat de volgende reis naar Curaçao al geboekt. Helemaal zin in!
Écht tot rust komen op vakantie? Hier moet je zijn!
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Voor de Belgische international Jérémy Doku stond deze week niet het voetbal, maar zijn privéleven centraal.
Zwanger van je eerste kindje, de enthousiaste reacties vliegen je om de oren. Mirella geniet er enorm van. Tot ze het op haar werk vertelt.
Als moeder ben je jarenlang druk met opvoeden. Luiers verschonen, boterhammen smeren, ruzies sussen, grenzen stellen en ondertussen hopen dat je iets goed doet en je later een hechte band hebt met je kind.
Opvoeden draait niet alleen om regels, grenzen en dagelijkse routines. Vaak zijn het juist de eenvoudige uitspraken van ouders die jarenlang blijven hangen. Zinnen die je vroeger misschien met een zucht aanhoorde, maar die later ineens verrassend veel waarheid blijken te bevatten.
