Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Werk en privé hou je gescheiden!, echoot het vaak in onze maatschappij. Maar bij mijn nieuwe werkgever vind dat credo niet echt draagvlak.
There is juice everywhere, and peoples, I love it!
Een van de momenten waarop werk en privé vrolijk over elkaar heen buitelen, is als er wordt ge-ipb-ed. Een begrip dat onlosmakelijk verbonden is met de vliegwereld en staat voor ‘indien plaats beschikbaar’. Oftewel: je partner, een kind of een ander aanhangsel mag met je meevliegen voor een appel en een ei en als je mazzel hebt ook nog een glas champagne uit de businessclass. Kaapstad is zo’n bestemming waar gretig gebruik wordt gemaakt van eventuele lege stoelen.
Terwijl ik de passagiers begroet die binnendruppelen, leer ik ondertussen mijn nieuwe tijdelijke collega’s kennen.
‘Mijn lief zit op 34B’, zegt ze. De term die ze kiest voor haar partner vind ik aandoenlijk en dat zeg ik haar ook. Daarna neemt het fragmentarische gesprek in een razend tempo een interessante wending. Ze legt uit dat het niet haar man is die ze heeft meegenomen, maar haar vriend. JUICE-alert!
Het eerste dat ik denk: ‘Deze elf uur vliegen worden in ieder geval niet saai’. Ik hang aan haar lippen. Precies op dat moment meldt de captain dat we gaan vertrekken. We nemen onze posities in, de motoren beginnen te brommen en ik focus me braaf op de veiligheidsprocedure. Maar hoe hoger we klimmen, hoe groter mijn nieuwsgierigheid.
Tijdens de eerste service blijf ik net iets langer hangen bij stoel 34B. Ik kijk een middelbare man met een vriendelijke lach aan. Dit is dus niet haar man, maar haar vriend. Interesting.
Later, als er even rust is, schuifel ik weer naar haar toe. Ik kom erachter dat zij en haar vriend allebei een basisgezin hebben. Ze zijn getrouwd. Er zijn kinderen. Maar, zegt ze, er is wel één kink in de kabel. Haar vriend heeft niet alleen een open huwelijk, hij is ook polyamoreus. Wat betekent dat hij naast zijn vrouw en vaste vriendin ook meerdere losse vriendinnen heeft. En daar was hij in eerste instantie niet eerlijk over.
Tja, en dat strijkt ook tegen haar flexibele en ruimdenkende haren in. Dat begrijp ik als monogaam wezen ook nog wel.
Als ik die avond, 9.700 kilometer verderop, in mijn hotelbed lig, denk ik nog eens na over hun constructie. Over open relaties, over polyamoreus zijn en de stille voorwaarden die daar kennelijk toch bij horen. En ineens valt het kwartje. Het lijkt verdacht veel op IPB’en!
Je mag mee, zolang er ruimte is. Zolang niemand met een hogere prioriteit zich meldt. En zolang er geen last minute wijzigingen komen waar jij niets van af weet. Je bent heus wel welkom, maar nooit gegarandeerd…
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Monique Westenberg (48) laat op Instagram zien hoe een ochtendroutine met zoon Dré (9) eruit ziet. Één ding is zeker: zonder deze gewoonte gaat Dré niet de deur niet.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Opvoeden draait niet alleen om regels, grenzen en dagelijkse routines. Vaak zijn het juist de eenvoudige uitspraken van ouders die jarenlang blijven hangen. Zinnen die je vroeger misschien met een zucht aanhoorde, maar die later ineens verrassend veel waarheid blijken te bevatten.