Trakteren is tegenwoordig een beladen onderwerp onder moeders. Want wat geef je je kind mee? Wat ‘mag’ er nog?
Een treurige mandarijn waar geen enkele kleuter op zit te wachten?
Of een verlept spiesje met druiven, een vega knakworstje en stuk komkommer? Sorry, maar je maakt er geen kind blij mee. Scholen experimenteren met nieuwe manieren van het vieren van verjaardagen. Zo is de Anne Frankschool in Gorinchem al een paar jaar geleden afgestapt van traktaties – niemand deelt dus nog iets uit. In plaats daarvan zetten ze de jarige in het zonnetje door hem of haar een leuk spel te laten uitkiezen en toe te zingen.
Kijk, ik snap heus dat er met 30 kinderen in een klas niet 30 keer per jaar een bak suiker gegeten kan worden. Ik wil ook dat mijn zoons groenten en fruit eten en als er kinderen met allergiën zijn, heb ik daar alle begrip voor. Maar kinderen willen iets leuks trakteren. Plus: ik vind het ergens een beetje hypocriet dat we ze een snoepzakje uitdelen ontnemen terwijl bijna alle ouders na schooltijd hun kinderen een ligakoek geven.
Weet wat het beste is voor je kind én voor je eigen geluk, met het nieuwste boek Happy Mom. Dat verdien je!
Lees verder onder de advertentie
Waar ik wel voorstander van ben, is het unaniem klein houden. Als in: maak afspraken met de juffen en klassenouders over hoe groots je mag uitpakken met de jaarlijkse ronde van je kind. Begint de ene ouder met een klein zakje snoep, dan trakteert er een maand later iemand met een groter zakje snoep. Een maand later moet iemand dat weer overtreffen met een zak snoep én een cadeautje, en ga zo maar door. Dat is voor veel ouders niet te betalen.
Hou het simpel en bescheiden, want voor een kind is de lol hetzelfde bij iets duurs of iets goedkoper. Maar, los daarvan: laat kinderen wel trakteren met iets waar ze trots op zijn en waar ze zelf blij van worden. Ik doe in ieder geval niet al te moeilijk over die paar smarties.
Tessa Heinhuis is auteur van het boek Happy Mom en moeder van tweeling Bodi en Daaf en baby Sem.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Als er iets is waar ouders verrassend afhankelijk van zijn, dan is het wel de schoolnieuwsbrief. Zo ook Bella (36), alleen kreeg ze hem ineens niet meer.