Mariëtte Middelbeek is journalist en auteur, en columnist voor Kek Mama. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper en dochter Nora.
Ineens was hij er: onze nieuwe huisgenoot. Hij mengde zich in elk gesprek, hij beheerste de gedachten van mijn kinderen en tot mijn grote verdriet beheerste hij ook onze muziekinstallatie. Henk. Ik vervloekte hem vanaf dag één.
Voor wie kinderen heeft die wel een normale muzieksmaak hebben, leg ik het even uit. Henk is de ster van het nummer Je moeder heet Henk en aangezien mijn kinderen bij tijd en wijle over een grote mate van wansmaak blijken te beschikken, was dat ineens hun lievelingslied geworden. Nu ben ik echt de moeilijkste niet waar het kindermuziek betreft. Ik zet Kinderen voor Kinderen op vol volume op in de auto (en vind dat oprecht leuk), zing mee met Frozen en draai mijn hand niet om voor het repertoire van K3. Maar Henk… Het lied is vreselijk, wordt vals gezongen en slaat gewoon he-le-maal nergens op.
“Zoals je een liedje in je hoofd kan hebben, hadden mijn kinderen Henk in hun hoofd. Al-les was Henk”
Ook al stelde ik al snel een verbod in op Henk in de auto en thuis, en daarna ook op de iPads, het kwaad was al geschied. Zoals je een liedje in je hoofd kan hebben, hadden mijn kinderen Henk in hun hoofd. Al-les was Henk. “Wil je wat eten?” “Henk!” “Wat heb je op school gedaan?” “Henk!” “Ga je tanden poetsen.” “Henk!” Stapelgek werd ik ervan. En ik was niet de enige. Aan de zijlijn van de hockeytraining bleken er drie ouders met hetzelfde probleem, wat me geruststelde. Maar niet genoeg om me niet af te vragen: gaat dit ooit over?! Het ging zover dat ik een verbod instelde op het noemen van de naam Henk. Vijf keer Henk was een uur geen iPad. Ik hield de score bij op mijn telefoon en speelde nog nooit zoveel Beverbende, want er bleef maar weinig schermtijd over.
En toen ineens was hij weg. Bijna van de ene op de andere dag. ‘Het is een fase’ is een (door mijzelf graag gebezigd) ouderschapscliché, waarbij je denkt aan nachtelijke avonturen, nee zeggen of geen groenten eten. Nooit geweten dat er een Henk-fase bestond, en nog nooit zo blij geweest dat er een fase achter de rug is. Dat ouderschap, dat blijft me verrassen. Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.