Mariëtte Middelbeek is chef redactie van Kek Mama en auteur. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper (4) en dochter Nora (3).
Winter en ik, het is geen match. Ik ben er gewoon niet voor gemaakt. Natte kleddersneeuw in je gezicht en alles is grijs. Ik bibber van grofweg oktober tot maart en klaag steen en been.
Afgelopen winter besloot ik echter dat het uit moest zijn met dat gezeur. In plaats daarvan wilde ik me storten op iets troostends en om redenen die mijzelf nog niet helemaal duidelijk zijn, moest dat iets in de keuken worden.
Dat is op zichzelf bijzonder te noemen, want ik ben geen keukenprinses en omdat ik getrouwd ben met iemand die toevallig wel lekker kan koken, waag ik me meestal niet bij het aanrecht. Waar ik prikkend met een vork concludeer ‘nahhhh, prima hoor, denk ik, ongeveer’, staat Erik met chirurgische precisie het vlees te bestuderen op exact de juiste gaarheid. Dat ik nog nooit uit eigen beweging een kernthermometer bij mijn keukenactiviteiten heb betrokken, blijft een gegeven waar hij niet over uit kan. Het moge duidelijk zijn wie er bij ons meestal kookt.
Maar het leek me zo zen, comfortfood bereiden en dat met gesloten gordijnen en kaarsen aan opeten. Inclusief goede gesprekken aan tafel. Ik was even vergeten dat mijn kinderen niet houden van goede gesprekken en wel van met de achterkant van hun lepel in hun mond proberen elkaar te voeren, maar goed, het idee was leuk. Ik legde me toe op het maken van soep, omdat het echt heel moeilijk is om soep te laten mislukken. Iets waar ik overigens wel in slaagde, want minestronesoep-van-restjes heeft z’n beperkingen. Mijn moeder noemde zoiets vroeger ‘aangeveegde groentewinkel’. Geen succes. Maar het moet gezegd: verder draaide ik het ene huzarenstukje na het andere in elkaar, en mijn kinderen maar slurpen.
Lees ook
Fotoserie: geen held in de keuken? Je bent niet de enige >
Maar het soepseizoen zit erop, dus ik moet iets nieuws. Overmoedig geworden door mijn succes, besloot ik me toe te leggen op het bereiden van vis-uit-de-oven-achtige maaltijden. Ik vind dat altijd zo lekker gezond klinken, en zomers, en bovendien te doen, want: vis, groenten, oven, klaar. Een recept heb ik niet nodig, want op gevoel kom je in de keuken verder. Deze laatste wijsheid heb ik van Erik, voor wie dat ook daadwerkelijk geldt.
Helaas blijk ik dat gevoel een beetje te missen. Vorige week zette ik iets op tafel dat ik zo lekker uit de losse pols had gemaakt. “Ik
weet het niet”, probeerde Erik het nog aardig te brengen. “Het smaakt niet echt naar zalm.” En toen gooiden we het geheel maar weg en ontdooiden een restje van mijn wintersoep. Maar niet getreurd, de lente duurt nog lang. Voordat ik een nieuwe winterhobby neem, gaat die vis me lukken.
Deze column staat in het Kek Mama 03-2019.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.