Beeld: Nine IJff
Laura Hogendoorn is hoofdredacteur van Mamaplaats, hét blogplatform voor en door moeders. Ze woont in ’t Gooi, samen met haar vriend Oscar en hun kinderen Roef (8), Sierd (7) en Maia (4).
“Zijn we klaar om te gaan?” vraagt mijn man zonder blikken of blozen. Ik kijk hem vol ongeloof aan. Meent hij dit echt? In zijn ene hand zie ik een krantje, in de andere een zonnebril. We staan op het punt om op vakantie te gaan. Zin in natuurlijk, maar mag ik hier even klagen over de voorbereiding en dan met name de (bij ons althans) zwaar onevenredige verdeling daarvan?!
Hij legt uit dat hij die krant uit de brievenbus moest pakken (zeker twee stappen) en dat zijn zonnebril ook echt wel even gezocht en gepoetst moest worden.
“Het stressniveau zit tot aan het plafond”
Ik hoor zijn verhaal aan, terwijl ik zojuist als een kip zonder kop door het huis ben gestoven om alle vijf de tassen in te pakken, naar de drogist ben gesjeesd voor de laatste toiletspullen, slaapspullen uit wat kasten heb gerukt en snoep en Disneyfilms in een zak heb gepropt. Zodat de kinderen elkaar in ieder geval de eerste tien kilometer niet tot moes slaan. Het stressniveau zit tot aan het plafond. Maar hé, fijn die samenwerking. Scheelde me toch weer een zonnebril pakken!
Nu hoor ik je denken: ja, maar jij bent niet goed snik. Je laat hem toch lekker zelf zijn eigen spullen pakken? Nou, één keer heb ik het laten gaan. Een aantal jaren geleden (pre-kinderen) dacht ik: eens kijken wat er gebeurt als ik alleen mijn eigen tas pak.
We moesten ’s ochtends vroeg vliegen, dus ik had de avond ervoor al voorzichtig laten vallen dat dat misschien een goed moment was om in te pakken. Maar nee. Op het moment dat we op Schiphol moesten zijn, pakte meneer in alle rust thuis een plastic tas om daar drie boxershorts en een paar shirts met korte mouwen in te doen. We gingen naar IJsland. “De rest kopen we daar wel.”
“Het was -10, maar aan een dikke jas had hij niet gedacht”
Eenmaal op de luchthaven werden onze namen omgeroepen. We kwamen als laatste het vliegtuig binnen. Het was februari en in Reykjavik ook nog eens -10, maar aan een dikke jas had hij niet gedacht.
Dit nooit weer, dacht ik. En dus sta ik ook dit jaar weer als een bezetene in te pakken. En denk ik aan al die moeders die op dit moment hetzelfde aan het doen zijn. Want emancipatie is leuk, maar op dit gebied vrees ik dat er nog wat werk aan de winkel is.
Meer lezen? Kijk op mamaplaats.nl.
Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Naomi (31) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (34). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (4). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare kleuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Sanne Akkerman is bekend van haar sketchvideo’s op haar Instagramkanaal @laviesanne. Ze is moeder van James (11), Isé (8) en Amélie (3).
Zindelijk worden gaat nu eenmaal met ongelukjes. Maar dat haar peuter tijdens een vakantie aan de Costa Brava een complete glijbaan zou onderpoepen, zag Laura niet aankomen. En terwijl zij met het schaamrood op de kaken de boel mocht opruimen, zat haar man nietsvermoedend bij het zwembad.
Opa en oma die iedere woensdag klaarstaan, de kinderen uit school halen en ook nog inspringen als er eentje ziek is: voor veel gezinnen is het goud waard. Maar al dat oppassen heeft ook een keerzijde. Steeds meer grootouders raken uitgeput.