Fotografie: Nine IJff
Daten na een scheiding. Ik kreeg spontaan kramp in mijn bovenkamer bij het idee alleen. Er zijn namelijk altijd dingen te doen: in huis, met de kinderen, voor werk of gewoon voor mezelf. Daarnaast wist ik niet of ik er ruimte voor had in mijn hart. En toch deed ik het. Ongeveer twee jaar nadat mijn ‘single mom life’ was gestart, installeerde ik een datingapp.
Voordat mijn zin in daten werd aangewakkerd, was ik niet zo bezig met het vinden van een mannelijke wederhelft. Tuurlijk, af en toe werd mijn verlangen naar een leuk exemplaar wel gekieteld. Zo had ik een keer om zeven uur in de ochtend sjans bij een parkeermeter in Amsterdam (nee, hij probeerde niet mijn portemonnee te jatten). Ook vond ik de manier waarop de lokale bakker met zijn handen in het deeg stond te duwen ineens verrassend charmant. Dan was er nog de internetmonteur, die me erg handig leek met dingen inpluggen. Of de bezette man die in mijn Instagram-inbox verscheen. Maar erop handelen deed ik nooit. Tot een zekere zondagmiddag.
“Af en toe werd mijn verlangen naar een leuk exemplaar wel gekieteld”
Voordat je je rot kunt swipen op zo’n app, moet je een profiel aanmaken. Dan wil je naast je beste kant, natuurlijk gewoon de waarheid laten zien. Althans, zo denk ik erover. Naast een paar fatsoenlijke foto’s van mezelf, zonder mijn hele vriendinnengroep erbij en ook geen selfie naast een platgespoten tijger op Bali (dit is een ding op Tinder), wilde ik er iets bij zetten over mijn kinderen. Absoluut geen beelden, wel op zijn minst een vermelding. “Moet je dat wel doen? Vrijgezelle mannen zitten misschien niet te wachten op een vrouw met kinderen,” zei een goede vriendin, die een beetje meekeek. “Ze horen toch gewoon bij mij?” was mijn antwoord. “En anders hoef ik hem ook niet.”
Lees ook –
‘Geen van de idyllische plaatjes uit mijn gedachten is er ooit gekomen’
Eerder haalde ik mijn neus op voor dingen als Happn, Inner Circle en Tinder. Ik zag het als de afvoerputjes van de vrijgezellenmarkt. Iedereen boven de dertig moest wel wanhopig op zoek zijn, eigenlijk op Second Love thuishoren, een scam zijn óf gewoon een seksdate willen scoren. Niets bleek minder waar. Er ging een digitale wereld voor me open vol goedgebekte vrijgezelle mannen, die vooral heel normaal leken én het prima vonden dat mijn dagen soms bepaald worden door een stel kleuters. Tuurlijk zat er hier en daar een gevalletje “Wat heb je aan?” tussen, maar er bleef ook iemand hangen waarvoor ik de app later verwijderde. Of mijn hart daar nu nog van vervuld is, bewaar ik voor een andere keer.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Soms brengt een nieuwe levensfase precies wat je nodig hebt. Dat geldt ook voor Karen Damen. De voormalige K3-zangeres heeft de afgelopen jaren veel meegemaakt, maar kijkt tegenwoordig met een grote glimlach naar haar leven.
Terugkijkend leidde ze een luxeleventje toen ze maar zestien uur per week werkte. Maar nadat haar huwelijk strandde is Vivian fulltime gaan werken, met een eeuwig schuldgevoel naar haar kinderen toe als gevolg.
Ontwerpster Meike is vanwege ernstige rugklachten voor tachtig procent afgekeurd en krijgt een uitkering.
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (3). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Drukke agenda, volle dagen en altijd maar doorgaan: veel ouders zullen het herkennen. Ook Chantal Janzen dacht jarenlang dat ze wist wat een burn-out was. Totdat ze van dichtbij meemaakte hoe zo’n situatie er echt uitziet.