Fotografie: Nine IJff
In de keuken hebben wij er sinds kort een piepklein houten deurtje bij. Nummer 30, prijkt er op de deurpost. Als je het deurtje opent, kijk je naar twee vilten muisjes die samen pannenkoeken eten. Super schattig, dacht ik toen ik het op de muur boven een plint plakte, niet wetende dat ik zomaar de poort naar de hel had binnengehaald.
Een paar dagen later ontdekte ik ‘s ochtends namelijk de eerste tekenen van een muis in huis. En dan niet de pluche versie met een koksmuts, nee, een echte met zo’n vlezige lange staart en gelige tandjes. Toen ik ‘s avonds aan de telefoon angstig oreerde over deze ontdekking terwijl ik door de garage stampte, liep er een moddervet exemplaar over de plank naast mijn hoofd. Ik denk dat ik het beest doof heb gegild. Niet dood, hij verdween gewoon. Ik denk door het deurtje van het Muizenhuis.
Dertien vallen, 24 bijenbekjes en een liter speciale muizenkit later, dacht ik de strijd te hebben gewonnen. Totdat er een brutaal wezen met Dumbo-oortjes de woonkamer in kwam draven. Het was een bijna uitdagend loopje. Zo van: kijk mij dan, ik vreet dwars door je volgekitte gaatjes heen. Ook deze verdween, maar mijn angst voor elk vreemd geluid in huis groeide. Uit voorzorg heb ik het kleine deurtje gebarricadeerd met het trapje dat erbij zat. Weer was het stil, tot dat noodlottige weekend nu een week geleden.
“Kijk mij dan, ik vreet dwars door je volgekitte gaatjes heen”
Het leek wel een georganiseerde strooptocht. De hele familie Muis kwam op bezoek. Op vrijdagavond zat er een babymuisje in een van de live-traps. In totale paniek belde ik de enige man waar ik al mijn hele leven op kan bouwen: mijn vader. Die heeft Mickey twee kilometer verderop de velden ingejaagd. Op zaterdagochtend wandelde er weer een baby binnen. Deze heb ik (oké, opnieuw mijn vader) met veel theatrale armbewegingen gevangen met een Lego-bak. We hebben hem uitgezet bij het oude Land van Ooit, waar hij Kloontje mag lastigvallen. Een paar uur later spotte ik de derde, die door ‘Jan met de bezem’ is gecanceld.
Lees ook –
‘Ik wil niet dat mijn kinderen een stempel krijgen’ >
Nu de meterkast, waar ze kennelijk uit kwamen, van een bodem kit is voorzien, kan ik weer rustig slapen. En ik wéét dat die kleine beestjes me heus niet aanvallen in mijn bed, maar het is een heuse fobie waar ik mee kamp. In mijn studententijd ben ik zelfs drie keer verhuisd vanwege de muizen in huis. Dit keer betaal ik zelf de hypotheek, dus verhuizen is geen optie. Ook kan ik niet elke keer mijn vader, de buurman of mijn ex bellen. Dus ik moet er iets mee. Het laatste wat ik wil is die gekke fobie op mijn kinderen overbrengen. Er bestaat blijkbaar zoiets als exposure-therapie, maar daar slaap ik eerst nog wat nachtjes over. Voor nu is het muisstil.
Lara Steenvoorden (35) is freelance tekstschrijver, een tikkie Aziatisch en een beetje boel Brabants, maar boven alles moeder van ‘de directie’: Rijk (3) en Lex (2).
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.
Iedereen heeft wel een gewoonte van zijn partner waar-ie zich groen en geel aan ergert. Een natte handdoek op bed, sokken naast de wasmand of een leeg melkpak terug in de koelkast. Maar de man van Talisia (36) maakt het volgens haar wel heel bont.
Vijftien jaar samen, getrouwd én ouders van zoontje Tobi (1): Nina Warink (30) en Kelvin Boerma (30), beter bekend als Kalvijn, zijn nog altijd dolgelukkig met elkaar. Maar hoe houd je de liefde leuk als je al zo lang samen bent én er een kleintje rondhuppelt?
