Beeld: Paulien van Beusekom
Kimberley van Heiningen is getrouwd met Kevin, (bonus)moeder van Norah (6) en Jackie (1).
Jackie is als mijn Jezus, ze breekt mijn jaartelling in tweeën. Mijn Before Jackie is in alles een compleet andere periode dan het tijdperk waarin ik nu leef. AJ (After Jackie) heb ik de kroeg misschien twee keer van binnen gezien, BJ was ik een echte kroegtijger.
Dat begon toen ik nog een welpie was. Als tiener lurkte ik op menig hockeyfeestje al aan mierzoet bocht (sorry mam), dat ik toen nog wijn noemde. Niet dat ik ook maar iets deed met hockey (of welke sport dan ook), maar dat mocht de feestvreugde niet drukken. In mijn studententijd rolde ik de ene Amsterdamse kroeg na de andere in en tijdens mijn beginnende werkende leven duurde de vrijmibo idealiter tot zaterdagochtend. Op een festival nam ik weleens een snoepje aan van een vreemde (wederom, sorry mam). Ik geloof dat ik in die tijd ook twijfelachtige dingen riep als ‘inkakken is bijpakken’ en ‘slapen doe je maar als je dood bent’. De herinneringen zijn wat troebel. Het is dan ook al wat jaren en hersencellen geleden.
“In die tijd riep ik dingen als: slapen doe je maar als je dood bent”
Mama hangt allang niet meer in de lampen. Croptops genoeg (nr. één in de festival-starterkit), maar dat heeft meer met de droger te maken dan met – ik noem maar wat – wilde plannen voor Coachella. Van het idee op stap te gaan word ik nog altijd blij, maar het gedóé. Het 48 keer verzetten van de afspraak tot alle vriendinnen met nageslacht zónder die bloedjes op pad kunnen, het regelen van oppas en het halve maandsalaris dat je kwijt bent aan een Uber naar Sint Vinex. Daardoor is de kater al begonnen voor ik mijn eerste shotje achter de kiezen heb.
Lees ook – ‘Hoewel ik zwoer geen moeke-moeke te worden, woon ik zowat in mijn satijnen ribbelpak’
Niet dat ik niet meer doorhaal; dat doe ik met verve. Ik functioneer sinds september 2022 (reken maar uit) op weinig slaap en veel, heel veel, shots cafeïne. Jackie doet hier namelijk al vanaf haar geboorte het licht uit. Spreekwoordelijk natuurlijk, dreumesen en lichtknopjes zijn nou niet echt een match made in heaven. Het is een nachtbraker zoals ze maar zelden worden geproduceerd. Wat dat betreft zit ik nu in de rave van mijn leven: geen idee hoeveel nachten het gaat duren, waar de after is en hoe ik in godsnaam over een paar uur fris op mijn werk verschijn… maar we gaan gewoon.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
