Ellen is trajectbegeleider in het voortgezet speciaal onderwijs, auteur bij uitgeverij De Fontein, moeder van Lewis en Miles (13 en 10) uit een vorige relatie en Sophia (2) en baby Aiden met haar vriend Nils. Volg haar op Instagram.
Lees verder onder de advertentie
Ik kwam het artikel weer tegen op Facebook, op de een of andere manier omhoog gestuwd door mijn bizarre algoritme. Verloskundigen die vertellen dat ze steeds meer zwangerschapsafbrekingen zien vanwege het geslacht van het kind. Dit blijkt uit een rondgang onder verloskundigen naar aanleiding van podcast De Koningswens. ‘Nu met een pretecho het geslacht eerder bekend gemaakt kan worden, gebeurt het vaker, ja.’
Lees verder onder de advertentie
Kotsmisselijk
Om kotsmisselijk van te worden, werkelijk waar. En in alle eerlijkheid; leven en laten leven gaat hier echt voor mij niet op. Hier heb ik gewoon een heel duidelijke mening over en als die je niet aanstaat – niet mijn probleem. Een gezonde zwangerschap afbreken omdat het geslacht je niet aanstaat, is gewoonweg ziekelijk. Dan had ik jouw zwangerschap en jouw gezonde kindje aan een stel gegund dat al jaren bij een fertiliteitskliniek loopt, of ongewenst kinderloos is. Hoe cru wil je sommige dingen hebben? Helaas bepaalt het universum niet, want dan had het arme zieltje wel een andere papa en mama uitgekozen.
Lees verder onder de advertentie
Die twee jongens waren mijn koningskoppel
Ik weet nog goed dat ik al heel vroeg in de zwangerschap wist dat Miles een jongen werd (elf jaar geleden). We woonden op Curaçao en de echoscopist was een promovendus uit het Erasmus ziekenhuis, dus die kon wel wat. Nog een jongen erbij, een vriend voor Lewis. Ik was zó blij. Nee, ik zou nooit een dochter krijgen (op dat moment was ik er nog van overtuigd dat het bij twee kinderen zou blijven). Vond ik dat jammer? Misschien een seconde of tien. Maar ik vond het vooral belangrijk dat hij gezond was en twee zoons vond ik ook ontzettend stoer. Zij waren mijn koningskoppel. Járen later, toen Sophia bij de echo een meid bleek te zijn, kwamen er toch tranen van blijdschap. Had ik vooraf een voorkeur? Nee. Maar die dochter was een fantastische verrassing. Aiden, mijn derde zoon, was hoe dan ook een cadeautje. Maar had ik vier zoons gehad, dan was ik net zo gelukkig geweest. Oprecht, nét zo gelukkig. Geen enkele twijfel.
Lees verder onder de advertentie
Dan ben je knettergek
Heb je al twee jongens en blijkt je derde bij de geslachtsbepaling wéér een jongen, dan heb je drie jongens. Klaar. Krijg je vijf meiden, dan krijg je vijf meiden. Mag je daarover treuren als je de wens had voor een kindje van het andere geslacht, natuurlijk. Wie ben ik om te bepalen dat je daar niet verdrietig over mag zijn? Maar een extra vroege geslachtsecho laten maken, zodat je direct door kunt naar de abortuskliniek als je kindje niet het gewenste geslacht blijkt te hebben? Oh man, dan ben je in mijn ogen écht knettergek. Sorry, not sorry.
Lees verder onder de advertentie
Schiet mij maar lek
Het is iets van nu, zo blijkt uit de rondvraag. Mensen vinden dat ze ‘recht hebben op het perfecte plaatje’. Een zoon en een dochter. ‘Toegenomen maakbaarheidsdenken’ zou de oorzaak kunnen zijn van het stijgende aantal zwangerschapsafbrekingen vanwege het geslacht. Serieus? Recht hebben op het perfecte plaatje, toegenomen maakbaarheidsdenken… Schiet mij maar lek. Hoe diep zijn we gezonken als mensheid, dat dít aan de orde komt? Dat je denkt zo te kunnen spelen met nieuw leven? Doodenge gedachten, bizar gewoon.
Lees verder onder de advertentie
Weet je wat perfect is? Een gezond kind. Dát is perfect. Verder he-le-maal niks.
Angela (43) is samen met haar man, na een lange kinderwens, adoptiemoeder van twee broertjes geworden. Ze waren destijds 5 en 7 jaar oud. Ondertussen zijn ze drie jaar een mooi gezin. Ze blikt terug op de pittige en bijzondere periode van drie jaar geleden.
Angela (43) is samen met haar man, na een lange kinderwens, adoptiemoeder van twee broertjes geworden. Ze waren destijds 5 en 7 jaar oud. Ondertussen zijn ze drie jaar een mooi gezin. Ze blikt terug op de pittige en bijzondere periode van drie jaar geleden.
De partner van Petra Quist, Ruben Jansen, heeft opnieuw van zich laten horen. In een nieuwe video deelt hij een persoonlijk moment met zijn dochter, die hij liefdevol in zijn armen houdt. De beelden laten zien hoe de kerstverse vader deze periode beleeft.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Elke relatie kent mindere fases. Drukke banen, slapeloze nachten met kinderen en een overvolle agenda kunnen ervoor zorgen dat jullie elkaar even minder goed vinden.