Vrienden Dick (36) en Rob (36) werden vrijwel tegelijkertijd vader van een tweeling. Dick is vader van twee jongens (6 en 4) en een jongen-meisje tweeling (2). Rob is vader van Jonas (3) en tweeling Mila en Noud (2). Samen schrijven ze een boek over hoe het is om vader te worden van een tweeling. Want tweelingvaders zijn hoe dan ook superpapa’s, maar van tevoren weten waar je aan toe bent, is wél zo prettig. In hun column delen ze hoe het dagelijks leven met een tweeling eruit ziet.
Lees verder onder de advertentie
Op een zaterdag rijden we naar Dick en Ellen, goede vrienden van ons. We leerden elkaar kennen tijdens onze studies in Utrecht, zagen elkaar jarenlang bijna elke dag. Hoewel dat nu natuurlijk niet meer zo is, spreken we nog regelmatig af. Deze keer op een uurtje rijden dus, en Maaike en ik hebben een bijzondere reden om gespannen te zijn. We gaan onze vrienden namelijk vertellen dat Jonas een klein broertje én zusje gaat krijgen, want Maaike is zwanger van een tweeling.
Lees verder onder de advertentie
Het lijkt wel een romcom
We weten dit sinds een maand, en alle controles zijn tot op heden positief, dus we zijn blij dat we het aan de rest van de wereld kunnen vertellen. Bij Dick en Ellen thuis aangekomen, en voorzien van koffie, bespreken we eerst algemene nieuwtjes. Daarna begint een bizarre scène die zo uit een romantische komedie had kunnen komen.
Lees verder onder de advertentie
Ik probeer de verrassing op te bouwen en vertel dat we nog een kindje verwachten. Blij voor ons, en zelf ook enthousiast reageert Dick: ‘Wij ook!’ We feliciteren elkaar, maar ik zit nu met het probleem dat ik moet overbieden en vertel dat het een tweeling is. Dick en Ellen kijken ons vol ongeloof aan en de situatie herhaalt zichzelf: ‘Wij ook!’ Wat is de kans dat vrienden die elkaar al jaren kennen, in dezelfde periode allebei een tweeling krijgen? En wat fijn dat we ervaringen kunnen delen en bespreken!
In shock
Een maand eerder waren we nog volledig in shock, toen we bij de verloskundige op controle waren. ‘Er zit er nóg één’, riep de verloskundige uit, vol ongeloof. Die had ik niet aan zien komen en ik weet nog steeds niet hoe ik erop had moeten reageren. Hetzelfde ongeloof zie ik in de ogen naast me: een mix van blijdschap om een gezonde zwangerschap, en een blik van een dier dat in de koplampen van een auto staart.
Lees verder onder de advertentie
Alle kennis die ik had opgedaan over hoe een zwangerschap en het krijgen van een kind werkt, kan direct de prullenbak in, want bij een tweeling blijkt alles anders te werken. Zo zal de verloskundigenpraktijk alles overdragen aan de gynaecoloog en gaan we alle afspraken in de toekomst in het ziekenhuis hebben. Wat betekent dit voor mijn vrouw? Ze zal zich eerder en meer moe voelen, eerder moeten stoppen met werken en er is ook meer kans op complicaties. En dan alle praktische vragen. ‘Kunnen we de kinderwagen nog wel hergebruiken?’ ‘Zijn er autostoeltjes voor tweelingen?’ ‘Krijg je ook twee keer kinderbijslag en vaderschapsverlof?’ om maar wat te noemen.
Het internet is pessimistisch
Eenmaal thuis landt het nog steeds niet helemaal, al kan ik me moeilijk op mijn werk concentreren. Het internet geeft voor mijn gevoel onvoldoende antwoord op alle vragen die ik heb. Het enige dat ik online vind is dat het zwaar gaat worden en dat ik eigenlijk het beste direct depressief kan worden. Lekker bemoedigend. Daar kan ik niks mee.
Lees verder onder de advertentie
Dat Dick en ik tegelijkertijd in dezelfde rollercoaster stapten, heeft tot heel veel wederzijdse herkenning geleid. Het bleek regelmatig heel nuttig en ook fijn dat we ervaringen en tips met elkaar konden delen in de verschillende fasen van zwangerschap en de eerste maanden van de tweelingen. Want in deze periode bleek maar weer dat gedeelde smart halve smart is en gedeelde vreugd dubbele vreugd.
Nee, het tweelingvaderschap is geen compleet roze wolk, maar ook zeker geen ‘zeg de rest van je lekkere leventje maar gedag, want je gaat de komende jaren door een hel’-ervaring. Je maakt gewoon dubbel zoveel mee!
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Kleinkinderen zijn vaak dol op hun opa en oma (mede door de liefde, aandacht en cadeautjes). Volgens life coach Susan Allan kan hun aanwezigheid ook een enorme opluchting voor ouders zelf zijn. Vooral omdat het bij hen draait om er zijn voor steun en warmte, zonder regels te buigen of tegen de ouders in te […]
Tweeduizend euro per week neertellen voor een vakantiehuisje? Dana niet gezien. Al jaren ruilt ze met een ander gezin van huis, zodat ze hun geld aan leuke dingen kunnen besteden én drie keer per jaar op reis kunnen. Ook zonder geldboom in de tuin.
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
We kennen haar allemaal: de moeder die, terwijl jij nog druk staat te kletsen over traktaties en Cito-scores, al half in de auto zit. Niet omdat ze onvriendelijk is, maar omdat het schoolplein gewoon niet haar natuurlijke habitat is. En geloof ons: haar sterrenbeeld verraadt alles.