Samyra (40) is moeder van drie dochters (8, 7 en 4). Net als haar man werkt ze parttime om zoveel mogelijk tijd met de meiden te zijn. Want: die zijn maar zo kort klein. Dit en andere inzichten over ouderschap, deelt ze in haar maandelijkse column.
Lees verder onder de advertentie
Vaders krijgen veel vaker applaus dan moeders. Dat is echt zo. Vaders achter een wandelwagen zijn een held, moeders zijn… moeders. Vaders in de speeltuin zijn zó betrokken. En moeders letten niet eens op wat hun kind allemaal doet, jemig.
Vaders vs moeders
Vaders die eerder van het werk weggaan om een ziek kind van school te halen zijn zó lief. Moeders zijn wéér eens eerder weg, want er was wéér iets met een kind. Vaders bij het consultatiebureau zijn zó heldhaftig. En aandoenlijk. Want nee, kijk, híér is het aankleedkussen voor het verschonen en dan moet je erná pas wegen en meten. Ja, lastig allemaal hè. Nou, nee, alleen maar goed dat U ook een keer meekomt hoor! Moeders bij het consultatiebureau zijn… te laat, en eh, ja, nee mevrouw (diepe zucht), éérst nog even verschonen hè, voor het wegen en meten.
Lees verder onder de advertentie
Ook applaus
Nu zou je kunnen zeggen dat vaders helemaal geen applaus verdienen. Het hoort er immers gewoon bij. Moeders doen dit dagelijks. Zonder confetti, zonder staande ovatie.
Maar ik benader het liever positief en stel voor dat moeders vanaf nu ook applaus krijgen voor alles dat er “gewoon bij hoort”. Ik wil applaus als ik ’s ochtends iedereen weer netjes aangekleed de deur uit krijg. Ik wil bloemen als ik met de kinderen bij de wachtkamer van de tandarts binnenstap. Ik wil een staande ovatie als ik eerder wegga van mijn werk om een ziek kind van school te halen.
Lees verder onder de advertentie
Applaus, bloemen, verering, vertedering en staande ovaties overal. Ja, klopt, wij moeders zijn inderdaad geweldig. En zo betrokken. En zo heldhaftig. Graag gedaan.
Meer lezen van Samyra? Je vindt haar andere columns hier.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]