Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter (3) in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Lees verder onder de advertentie
Laatst stuurde ik een vriendin een post door. Daarop: een vrouw met een tote bag met de tekst: ‘Ik had er zelf ook meer van verwacht.’ De vriendin in kwestie vertelde ooit hoe haar moeder haar tijdens een familiereünie niet ter sprake had gebracht. ‘Want,’ zo zei ze daarna droogjes tegen haar relatie- en kindloze dochter die tijdelijk weer onder haar dak woonde, ‘je gaat ze zelf maar vertellen dat er helemaal niets van terechtgekomen is, hoor.’ Daar moest ze net zo hard om lachen als om die tas.
Lees verder onder de advertentie
Ze weet het nog niet, maar die tas krijgt ze dit weekend voor haar verjaardag. Bijna had ik een tweede in de digitale kar gemikt, voor mezelf. Maar ik dacht ook aan de woorden van mijn beste vriend: ‘Nóóit met je eigen lulligheid te koop lopen!’ Toepasselijk blijft het wel. Vorig jaar rond deze tijd verzuchtte ik tegen vriendinnen dat ik de tijd graag één jaar vooruit zou spoelen. Dan zou mijn leven er zó anders uitzien. Little did I know, er is nog precies niets veranderd.
Geen ene steek verder
Het kamperen was een welkome onderbreking, maar bij terugkomst stap ik zó datzelfde leven weer even in. Dezelfde woonplaats waarvan ik al afscheid genomen had, hetzelfde huis dat bijna verkocht was. En opnieuw samenwonend met de man met wie ik ruim een jaar geleden uit elkaar ging. Alsof ik niet gisteren nog in Noord-Macedonië een bergmeer over supte en eergister in Albanië door een overstekende kudde geiten slalomde. Daar zit ik weer in de Coffee Company, tussen de andere laptoppers, gierig één koffie met een gratis tapwater in drie uur weg te tikken. Nood breekt wet.
Lees verder onder de advertentie
Op mijn laptop staan een stuk of tien tabbladen open. De onderwerpen variëren van “remote werk, morgen beginnen”, “goedkope pensionadovrije campings Zuid-Spanje”, “Dieselprijzen Spanje en Portugal vergelijken” en “hoeveel kan ik vragen voor designkarretje dat naar kattenpis stinkt?”. De overeenkomstige factor is duidelijk: goedkoop, snel, nu.
After-relatie-life
Nog voor de ex zelf ook weer thuis is na een vakantie, is er al heibel in de tent. Dikke clash. Over de invulling van deze weken Nederland, de zorgverdeling, schema’s voor Keetje… Daar komen we in de dagen erna uiteindelijk prima uit, maar het is nogal wat om na ruim een jaar uit elkaar zijn nog of weer onder één dak te wonen. Met dezelfde patronen waar we tijdens onze relatie al tegenaan liepen, maar dan in een after-relatie-life. De plek brengt me direct weer in die sfeer van voor vertrek. Lamgeslagen probeer ik de oplossingen voor elke hobbel in mijn hoofd te bedenken en laat ze daar vervolgens dag en nacht op repeat staan. Zonder iets te doen.
Voor ik het weet is de eerste week al voorbij. Maar zoals ik pre-camperreis deel 1 ook eerst door die overweldigende fase moest, lukt het me daarna gelukkig eindelijk een beetje door te pakken. Ook door de hulp van Keetjes vader. Hij regelt dat ze een paar dagen terechtkan bij haar oude opvang en vriendjes. Twee vliegen in een klap. Ik ruim mijn camper uit en weer in en stal ‘m bij een vriendin. Bel vrienden en vriendinnen. Plan koffie-, thuislunch en wandeldates. En speeldates voor Keetje.
Lees verder onder de advertentie
Om weggevallen inkomen nog íéts te compenseren, gooi ik maar weer wat spullen in de verkoop. De zwemjuf probeer ik om te kopen met taart om Keetje voor vertrek nog snel dat felbegeerde laatste peuterzwemdiploma te geven, dat straks voorrang bij zwemles geeft (ja, ik ben zó’n moeder geworden). Met de ex worden er nieuwe plannen voor de verkoop van het huis gemaakt, en taken verdeeld. Soms napratend met een kop koffie of een borrel. Andere keren functioneel harmonieus, om daarna geruisloos allebei in een eigen vertrek te verdwijnen. Maar het gebeurt.
Spanje of…?
En het belangrijkste: ik werk een plan uit voor de camperreis deel 2. Verder kijkend dan Spanje… De ex is niet blij met deze bestemming die tegen eerdere afspraken in buiten Europa ligt. Maar ik heb goede redenen en een zorgvuldig uitgewerkt boekwerk dat antwoord geeft op veel van zijn vragen. Hij belooft er een paar dagen over na te denken.
Lees verder onder de advertentie
Voorzichtig durf ik ook weer een beetje te dromen over deel 2 van de camperreis. Maar ook over het leven daarna. Amsterdam, eindelijk weer mijn eigen appartement. Twee fijne plekken voor Keetje. En een leven waarin we allemaal eindelijk weer echt verder kunnen. En ik weet dat ik dit keer echt met iets meer zekerheid kan zeggen dat mijn leven er over een paar maanden écht anders uitziet.
Lianne neemt je in haar columns mee in de avonturen die zij en samen met dochter Keetje op reis beleven.
Soms moet je eerst door een flinke storm voordat de zon weer gaat schijnen. Dat weet Linda de Mol als geen ander. De presentatrice kreeg de afgelopen jaren behoorlijk wat te verduren, zowel in haar relatie als binnen haar familie.
Een muzikaal optreden maakte veel los bij Linda de Mol. In het voorwoord van de nieuwste LINDA. schrijft ze over een bijzonder moment waarop haar zoon Julian Vahle piano speelde tijdens een optreden van Roxy Dekker.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van *Nadine (37). Ze is […]
Leuk babynieuws! Johnny de Mol (47) en zijn vrouw Anouk van Schie (44) verwachten samen hun derde kindje. En het wordt een meisje! Dat vertellen de twee in een interview met Linda Mini.
Dewi (23) uit Den Bosch dacht dat ze last had van nierstenen. Dat ze zwanger zou kunnen zijn, kwam geen moment in haar op. Ze had immers een spiraal en van een zwangerschapsbuik was niets te zien. Tot ze plotseling thuis beviel van dochter Noé.
Nog even bij je kind kijken voordat je gaat slapen. Voor de meeste moeders een liefdevol ritueel, maar voor Samantha Cherish Wielkens (40) óók een noodzaak. Haar zoontje Jah-Noah (6) heeft diabetes type 1 en dat betekent dag en nacht alert zijn.