Lianne: ‘Keetjes nieuwverworven reisvocabulaire komt niet alleen van pas op het terras’
Beeld: Niek Visser
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter (3) in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
“Drobry den”, zegt Keetje vrolijk als we een oud baasje passeren bij de ingang van de supermarkt. Een r te veel, maar ik keur het goed. Naast deze standaardbegroeting in het Tsjechisch zitten woorden als ahoy (hoi) en prosim (alstublieft) er ook goed in. Net als het Slavische hvala (bedankt), jagoda (aardbei, van levensbelang in een ijssalon natuurlijk) en voda (water). Op het terras bestelt ze zelf haar ‘apple djoes’, ‘icekwiem’ en in Duitssprekende landen Apfelschorle of Sprüdelwasser. En ‘paggetti’, zo denkt mijn kleine bunkeraar, dát begrijpen ze vast in elk land wel.
Speeltuinetiquette
Haar nieuwverworven reisvocabulaire beperkt zich niet tot de terrastafel. Ook in de speeltuin loopt ze op kindjes af met een “You want to play?”. Na eerst even netjes voorstellen. Dat gebeurt in verbasterd Engels-Nederlands “Wat is your naam?” Soms rent ze eerst nog even terug naar mij en dubbelcheckt of dat inderdaad die ene magische zin was, waarmee iedereen lijkt te begrijpen dat het tijd is om namen uit te wisselen, ongeacht de herkomst. Komt er iets blaffends op vier poten in het vizier, dan vraagt Keetje de eigenaar trefzeker (inmiddels) “Can I pet the dog?”.
Duits lijkt haar weinig te boeien. Helaas, voor menig vriendelijk, Duitssprekend oud besje in een willekeurig sanitairgebouw. Opvallend vaak gaan die er rücksichtslos vanuit dat mijn Süße hun Duitse geratel gewoon verstaat. Stop de pers: “Niederländischen Kinder verstehen kein Deutsch?!” Nee, Trudy, maar ik zal je groeten overbrengen.
Lees ook
Hola supermercado
Een taal die ik Oost-Europa nauwelijks gehoord heb, is Spaans. En dat is op zich net zo logisch als dat je in Zuid-Europa vermoedelijk ook weinig Bulgaars hoort. Ik heb een paar jaar terug anderhalve cursus Spaans gedaan. Letterlijk. De tweede maakte ik niet af, want het was in de hoogtijdagen van dat venijnige rotvirus dat de wereld platlegde. Zoals elke hobby-linguïst zonder al te hoge ambities of verwachtingen ben ik daarna overgegaan op dagelijks Duo Lingo’en. Eerst in de ochtend, met trouw een zéér geïnteresseerde Keetje naast me die op de knopjes mocht drukken om mijn antwoorden te checken. Mijn fanatieke fase heeft niet heel lang geduurd. De laatste anderhalf jaar doe ik vaak nog snel één oefening om 23.55 om mijn streak niet kwijt te raken.
Laatst moest ik met twee kapotte telefoons nog een paar dagen zien door te komen in Polen en Tsjechië, voor er een gemaakt kon worden. Daarna ontdekte ik dat die zenuwlijer van een uil me al die tijd bedonderd had met zijn smeekbedes, boze ogen en valse urgentie. Eén onnozel opdrachtje en ik had na een hele week geen Spaanse oefeningen doen gewoon mijn streak weer terug. Je snapt: sindsdien laat ik zelfs mijn vijf-voor-twaalfje schieten.
Overwinteren tussen de pensionado’s
Maar ik dwaal af. Op het moment van schrijven zijn wij na een halfjaar – een HALFJAAR – voor het eerst weer even op Nederlandse bodem. Met nog de nodige onzekere factoren staat het vervolgplan nog niet helemaal vast, maar daar wordt aan gewerkt. En wat ik wel weet, is dat al die pensionad(o/a)’s niet gek zijn. Overwinteren in Spanje (of Portugal) is natuurlijk dé remedie tegen de winterdip. En na die eerste grijze en miezerige dagen hier werd dat nog maar eens bevestigd.
Spaanse les
Ik ben al een tijdje aan het kijken naar een vaste plek met de beste ‘veel natuur- rustige omgeving – weinig knaken – en toch veel te doen-ratio’. Voor ons geen costa-hysterie, bitte. En het lijkt me geweldig om daar een van de (vele!) ouder-kind-Spaanse lesprogramma’s te volgen. Geeft ook een extra doel. En ik kan ook niet wachten om ‘Ketita’ straks een jugo de manzana te horen bestellen. Met een ‘plato de paggetti’. Want paggetti is paggetti. Claro!
Lianne neemt je in haar columns mee in de avonturen die zij en samen met dochter Keetje op reis beleven.
Kek Mama leesdeals
Lees Kek Mama nu met korting of luxe cadeau
