Beeld: Captured on the island
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar op Instagram.
Na het overlijden van mijn moeder stapte ik in een achtbaan van gebeurtenissen. Van een nieuwe relatie, samenwonen, het krijgen van mijn eerste kind en een verbouwing tot inmiddels het hebben van twee dochters. Allemaal grote gebeurtenissen die mij ver weghielden van de pijn, rouw en het verdriet om het verlies van mijn moeder. Maar die mij in één klap wel tot een volwassen vrouw maakten.
Op het moment dat mijn oudste dochter naar de basisschool ging en mijn jongste dochter naar de peuterspeelzaal, kwam die achtbaan na jaren stil te staan.
Na alle gebeurtenissen die ik de afgelopen jaren had meegemaakt, was het nu opeens stil in huis. Stil en alleen. Dat zorgde voor ruimte. Ruimte in mij. Terwijl ik op de bank zat, voelde ik onrust. Onrust in mijn hele lichaam en hoofd. De laatste tijd had ik ook al vaker last van onregelmatige hartkloppingen en druk op mijn borst. En het was af en toe net alsof mijn keel werd dichtgeknepen. Heel akelig en beklemmend.
Ik vluchtte en bleef afleiding zoeken op de ochtenden dat ik alleen was, om er zo voor te zorgen dat ik die onrust niet ervaarde. Zo ging ik regelmatig koffie drinken met vriendinnen, winkelen en/of klusjes doen in en om het huis.
Tot ik van binnenuit steeds vaker voelde dat ik die stilte mocht aangaan. Ik dwong mezelf steeds vaker om toch in huis, in stilte, alleen te zijn. Dan zat ik op de bank en keek ik in het begin wat ongemakkelijk om me heen. Of was ik alleen maar bezig met wat ik die dag nog moest doen. Maar wanneer ik dan volhield, begon ik langzaam weer te voelen en kwamen de tranen…
Na al die jaren van wegstoppen, doorgaan en mezelf groot houden, gaf ik mezelf nu de ruimte voor dat wat gezien wilde worden. En dat was nogal wat…
Al vanaf dat ik een jong meisje was, leerde mijn vader mij om niet te mogen huilen. Dit kwam waarschijnlijk doordat hij getriggerd werd op het moment dat ik emotioneel was. Misschien iets wat hij zelf ook heeft af moeten leren… Er was dus letterlijk geen ruimte voor emoties, waardoor ik ze steeds weer wegstopte. Hierdoor was het nu heel lastig geworden om los te laten. Maar beetje bij beetje gaf ik mezelf de toestemming om in die stilte, alleen op de bank, te huilen. Hard te huilen. En dat luchtte op.
In diezelfde periode kwam ik in aanraking met een vrouw die kaarten legt. Op advies van een vriendin maakte ik met haar een afspraak om eens te kijken wat zij bij mij zag. Gespannen en verheugd zat ik aan de keukentafel toen de bel ging. Daar was ze dan. Een oud, lief vrouwtje stapte mijn huis binnen en nam plaats. Ze haalde de kaarten uit haar tas en gaf mij een stapeltje. Elke kaart die mij aansprak, mocht ik eruit pikken. Maar nog voordat ik naar de stapel kaarten had kunnen kijken, zei ze iets heel anders. Iets dat al het gemis, verdriet en de pijn van de afgelopen tien jaar deed verzachten…
Meer columns van Kimberley lezen? Ze vertelt je haar levensverhaal hier.
Het lievelingsgerecht waar de kinderen wél hun bord voor leegeten tot het kinderboek dat je inmiddels kan dromen: iedere mama heeft zo haar favorieten. Deze week deelt Valerie Gumster, beter bekend als Closet van Val, haar 15 favorieten.
Eigenlijk best blij met hun partner, over het algemeen, maar op vakantie vragen zij zich af: waarom ga ik nog met jou op vakantie?
Bonnie Blue is moeder geworden. De 27-jarige Britse pornoactrice, die vorig jaar wereldwijd het nieuws haalde met een nogal spraakmakende recordpoging, is bevallen van haar eerste kind. En wie dacht dat het moederschap haar gevoel voor provocatie zou temperen: nope.
Waar de meeste kinderen kiezen voor een spreekbeurt over hun huisdier, favoriete sport of hobby, koos de zoon van Micky (38) voor een iets minder voor de hand liggend onderwerp. De juf moest er zelfs even van bijkomen.
Voor Freek Rikkerink (33) is het leven sinds zijn diagnose ingrijpend veranderd, maar hij weigert zich volledig door zijn ziekte te laten bepalen.
Romana vloog samen met drie gescheiden vriendinnen voor een kindvrije trip naar Ibiza. Even weg uit de sleur, om zich opnieuw jong en begeerlijk te voelen. Daar trok een charmante mooiboy haar aandacht. ‘Hij voelde oprecht als een man van mijn leeftijd, die knappe jongen aan de bar.’