Beeld: Liane Bron Fotografie
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze ouders mee in herkenbare momenten en deelt af en toe een kleine tip voor thuis of op school.
“We kwamen toch voor rekenen?” zei een vader eens met een lichte frons, toen ik een doos kleurpotloden op tafel zette. Zijn dochter zat ernaast, schouders hoog opgetrokken, potlood al nagelbijtend in haar hand. “Klopt,” zei ik. “Maar we beginnen even met kleuren.” “Huh?” klonk het, half verbaasd, half ongelovig.
Ouders verwachtten vaak dat ik direct met werkbladen zou zwaaien of tafels zou overhoren. Maar soms was de kortste weg naar een goed antwoord… een kleurplaat.
Datzelfde meisje zei eens: “Als ik moet rekenen, denk ik: dit lukt me toch niet… en dan krijg ik een kriebel in mijn buik en klamme handen.”
En precies daar begon het: niet bij de som, maar bij de spanning. Een kind kan prima leren rekenen, maar als het lijf op tilt slaat, gaat het hoofd op slot. Alsof er een bordje hing: ‘Gesloten wegens stress’.
Soms koos ik niet voor kleurpotloden, maar voor muziek. Ik schoof naar de piano en speelde een paar rustige akkoorden. Geen concert, gewoon zachtjes. Na een minuut zag ik schouders zakken. De ademhaling werd rustiger. Er kwam weer ruimte.
Misschien omdat muziek ook mijn eigen uitknop is. Als kind zat ik uren achter de piano. Later werd het mijn manier om mijn hoofd leeg te maken. In mijn praktijk ontdekte ik dat kinderen hetzelfde ervoeren. Alsof de muziek fluisterde: “Je hoeft nog niks.”
Na vijf minuten kleuren of luisteren, openden we alsnog het rekenschrift. Het grappige was: ineens lukte er veel meer. Begonnen we gespannen, dan voelde elke som als een berg. Maar ontspannen? Dan was diezelfde som een heuveltje.
Er was ook een jongen die heel stoer deed: “Rekenen? Makkie, joh!” Maar zodra het schrift openging, knaagde hij zenuwachtig op zijn pen. Na vijf minuten krabbelen met kleurpotloden floepte er plots een hele rij sommen uit zijn pen. Stoer doen is soms gewoon een masker voor stress.
Begrijp me goed: ik ben zelf ook niet stressvrij. Geef mij een zak schroefjes en een IKEA-handleiding en ik heb óók klamme handen en een bonkend hart. Mijn brein sluit dan niet alleen wegens stress, maar ook wegens te veel schroefjes en te weinig plankjes.
Het verschil is dat ik weet dat ik dan even pauze moet nemen. Een kopje thee. Een paar akkoorden. En ineens lukt het wél. De kinderen in mijn praktijk hadden hetzelfde nodig. Alleen wisten ze dat nog niet.
Het hoefde niet ingewikkeld te zijn: vijf minuten kleuren, een rustig muziekje, een ademhalingsoefening. Het ging er niet om wát we kozen, als er maar even een momentje was waarin de stress zakte.
Een moeder vertelde: “We kleuren nu standaard eerst een mandala. Het voelt alsof we tijd verliezen, maar daarna gaat het oefenen sneller én gezelliger.” Precies dat.
Het mooiste vond ik die glinstering in de ogen van een kind dat net nog dacht dat het niks kon. Niet door een sticker of beloning, maar omdat het zelf ervoer: “Hé, ik kan dit.” Daar deed ik het voor. En dat lukte niet met extra werkbladen, maar met vijf minuten ontspanning.
Dus ja, toen ik nog bijles gaf, begon ik met kleuren. Of met een rustig pianostuk. En steevast met een verbaasde ouder die na afloop toegaf: “Oké… dit werkt dus echt.”
En eerlijk? Ik gun het mezelf steeds vaker. Eerst even kleuren. Eerst de piano. De rest, een spreekwoordenspel ontwikkelen, IKEA-kasten en de chaos van de dag, komt daarna wel.
Volg Wijzer over de Basisschool op Instagram voor tips en tricks.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Vader worden is één ding, maar ontdekken wat voor vader je wilt zijn, is soms een heel proces. André Hazes kijkt in De kapper van de sterren van LINDA. openhartig terug op de eerste jaren met zijn zoon Dré.
Als het schooljaar erop zit, vraagt Chantal (39) haar zoon Milan (9) om zelf een leuk afscheidscadeautje voor zijn juf te bedenken. Hij regelt alles zonder hulp en is apetrots. Tot Chantal bij het ophalen iets op het bureau van juf Sanne ziet staan wat haar wel héél bekend voorkomt.
Een nieuwe liefde vinden is nog niet zo eenvoudig, zeker als je precies weet wat je zoekt. Monique Westenberg zoekt een nieuwe liefde en krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek: haar vriendin gaat op Instagram op zoek naar een geschikte man voor haar.
Sommige uitspraken van je kind vergeet je niet snel. Zeker niet als ze laten zien hoe goed ze jou eigenlijk in de gaten houden. Monica Geuze (31) werd onlangs verrast door een bijzonder lief voorstel van haar dochter Lizzy (8).
Video
In elk gezin wordt weleens gekibbeld. Over rondslingerende sokken, de vaatwasser of wie er nou eigenlijk aan de beurt is om de boodschappen te doen. Niks aan de hand, zou je denken. Maar voor kinderen kan zo’n onschuldige discussie een stuk groter voelen. Want wat als papa en mama straks niet meer samen willen zijn?
