Eigen beeld
Elise (36) is moeder van twee zoontjes (6 en 4) en schrijft met veel liefde korte verhalen over het moederschap en alles wat daar onverwacht bij komt kijken. Haar verhalen zijn fictief, maar vaak geïnspireerd op de wereld van ouderschap met een flinke scheut herkenning, humor en een tikkeltje overdrijving. Tegelijkertijd werkt ze aan haar eerste psychologische thriller.
Als het aan mijn oudste zoon ligt, zou hij het liefst elke dag zijn Sonic-shirt naar school aantrekken. Sonic, voor wie dat niet weet, is een supersnelle blauwe egel met rode sneakers en meer energie dan een kind dat net heeft gehoord dat het bedtijd is.
En dan heb ik het niet over een effen shirt met een klein logo op het borstzakje. Nee, dit is een felrood, schreeuwerig exemplaar met een hyperactieve Sonic erop die, alsof het nog niet bont genoeg is, ook nog met gouden ringen gooit. Hij draagt dat ding in bed, naar zwemles (onder zijn Sonic onesie), en in het weekend als we nergens heen hoeven. Maar naar school? Nee. Not on my watch. Zelfs niet als hij beweert dat hij er sneller door kan ontbijten.
Maar voordat de moedermaffia, ja daar heb je ze weer, zich opmaakt voor de strijd, ik ben zeker voor autonomie. Mijn kind krijgt dagelijks verantwoorde keuzes voorgeschoteld, waar hij vervolgens helemaal zelf uit mag kiezen. Autonomie met een randje controle. Zo doen we dat hier.
Maar ik ben van ver gekomen. Vroeger, toen ik nog geen kinderen had, zag ik ze voor me in kleding met zachte aardetinten, met speelgoed van hout en zonder die schreeuwerige geluidjes waar je zelf van overprikkeld raakt. Als ik dat bij anderen zag, dacht ik: dat komt er bij mij niet in. Maar ja, die principes? Die namen een andere afslag en ben ik nooit meer tegengekomen. Alles voor het jong, hè? Nou ja, bijna alles dan.
En eerlijk is eerlijk, tegenwoordig vind ik een vrolijke print of een felle kleur helemaal prima. Sad beige? Dat was leuk in de baby- en dreumesfase. Gelukkig bestaat er nog een heerlijk “grijs” gebied tussen sad beige en Sonic en zijn maten op je shirt en zijn er genoeg verkleeddagen op school waarop mijn zoon zich helemaal kan uitleven met die blauwe egel, Batman en de rest van de superheldenclub.
Maar voor mij blijft hij, met of zonder cape en chaos, gewoon mijn kleine grote held die binnen mijn grenzen zijn eigen superkrachten mag ontdekken.
Meer verhalen lezen van Elise? Je vindt hier haar andere columns.
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Olivia, wiens zoon zonder vragen de creditcard van haar broer has gebruikt voor een online spel.
In een ouder-kindrelatie kunnen de rollen soms omgedraaid zijn, waardoor er sprake is van parentificatie. Wat is dit precies?
Prachtig babynieuws in de familie Bauer! Jan Bauer (24), zoon van zanger Frans Bauer, is voor het eerst vader geworden.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]