Elise (36) is moeder van twee zoontjes (6 en 4) en schrijft met veel liefde korte verhalen over het moederschap en alles wat daar onverwacht bij komt kijken. Haar verhalen zijn fictief, maar vaak geïnspireerd op de wereld van ouderschap met een flinke scheut herkenning, humor en een tikkeltje overdrijving. Tegelijkertijd werkt ze aan haar eerste psychologische thriller.
Lees verder onder de advertentie
Elke avond, voordat ik zelf naar bed ga, loop ik nog even hun kamers in.
Ik trek het dekbed recht, leg hun lievelingsknuffels binnen handbereik, geef een kus op warme voorhoofden en rode slaapwangen.
Ik snuif hun geur op: die zalige mix van shampoo en kind.
Ze slapen diep.
Alsof niets hen kan raken.
Alsof de wereld nergens pijn doet.
Hun lijfjes schoon. Hun buikjes vol.
En dan zie ik het weer voor me
En dan zie ik het weer voor me.
De beelden van het nieuws, eerder die avond.
Een ziekenhuis in Gaza.
Een baby van acht maanden, kleiner dan een pasgeborene.
Uitgemergeld.
Een arts vertelt dat er geen melk voor baby’s meer is.
Geen (therapeutische) voeding.
Ik zie een moeder met haar peuter slap tegen haar borst.
Kinderen die geen honger meer voelen, alleen nog leegte.
Walking corpses
Ze ademen nog, maar de VN noemt ze walking corpses.
Achtentachtig kinderen gestorven van de honger, zeggen de cijfers.
Er zullen er nog meer volgen.
En de wereld weet het.
En kijkt.
Ik sta daar, naast hun bed, en weet even niet hoe je leeft met dat verschil.
Hoe je het ene kind veilig toedekt,
terwijl het andere sterft aan niets.
Zij mogen mijn toetje
De volgende avond, tijdens het eten, schuift mijn zoon zijn worteltjes opzij.
“Er zijn kinderen in Gaza,” zeg ik zacht, “die zouden wíllen dat ze jouw bord mochten leeg eten.”
Hij kijkt naar zijn bord.
Ik zie hem denken.
Dan zegt hij:
“Dan eet ik m’n wortels wel zelf op. Ik vind het zielig als ze ze koud krijgen.
Ik laat m’n toetje wel staan. Dat mogen zij.”
Ik glimlach, en wens dat hij nog even mag geloven dat een toetje genoeg is om de wereld te redden.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Noor (34), samen met Jens (36), moeder van Liv (4) en Sam (1,5).
Soms pakken bepaalde keuzes bijzonder ongunstig uit. Bij Sandra pakte een ritje naar het tuincentrum wel érg duur uit, nadat ze een boete kreeg van bijna 300 euro.
Achter iedere moeder schuilt óók gewoon een vrouw. In Rollebollen delen moeders hun meest persoonlijke verhalen over seks, verlangen, liefde en alles wat zich afspeelt als de slaapkamerdeur dichtgaat. Deze week Karin, die er door een ontzettend ongemakkelijke situatie achter kwamen dat de wandjes van de hotelkamer wel erg dun bleken.
Voor ouders is het zo’n moment waarop je hart een klein sprongetje maakt én je je afvraagt waar de tijd gebleven is. Ook bij de familie Cudogham uit Een huis vol is het zover: Twiggy laat de basisschool achter zich en begint aan een heel nieuw avontuur op de middelbare school.
Een halve Kinder Bueno in een broodtrommel: onschuldig tussendoortje of vragen om gedoe? In de schoolapp van Amy ontstond er een flinke discussie over wat kinderen wel en niet mee naar school zouden mogen krijgen.
Even opletten als je de afgelopen maanden in Frankrijk condooms hebt gekocht. Zo’n 300.000 exemplaren zijn mogelijk niet veilig en worden teruggeroepen.