Billie Jane (38) is Brand & Concept Manager in F&B en Hospitality, moeder van Izzy (5) én van de tweeling Lyon & Nola (2). In Amsterdam probeert ze – ondanks de dagelijkse chaos – samen met Alexander (38) alles uit het leven te halen. Ze schrijft over haar (culinaire) avonturen, de dagelijkse ambivalente gevoelens van het (tweeling)moederschap, met als eeuwige uitdaging: loslaten als controlfreak.
Lees verder onder de advertentie
Mijn persoonlijkheid kent twee uitersten: ik hou van voorspelbaarheid én avontuur. Dat wringt soms, maar zorgt tegelijkertijd voor mooie leermomenten. Kortgeleden reisde ik met De Man, onze dochter en peutertweeling een paar maanden door Europa. Een geweldige ervaring, waarbij – hoe kan het ook anders – niet alles gaat zoals gepland.
Lees verder onder de advertentie
De reacties op ons avontuur waren nogal uiteenlopend. Variërend van “Wow, dit zou ik ook wel willen!” tot “Leuk, maar voor mij veel te spannend.”
Reizen vind ik geweldig, en ik ben dol op mijn kinderen en man. Dus nee, ik vind het niet zo spannend. Natuurlijk lag ik een week voor vertrek klaarwakker en twijfelend in bed. Was dit echt een goed idee, of wordt het één grote teleurstelling? En brengt de reis ein-de-lijk wat rust in mijn hoofd waar ik al zo lang naar hunker?
Vol-gas-linkerbaan
Sinds de onaangekondigde geboorte van onze tweeling ken ik nog maar één stand: vol-gas-linkerbaan. De eerste pittige weken in het ziekenhuis met slangen, sondevoeding en de NICU piepjes zitten zelfs na al die tijd nog vers in mijn geheugen. Ook nu, een paar jaar later, breng ik met regelmaat een bezoek aan de kinderarts. Ondertussen denderde de trein met werk en het gezinsleven gewoon door. En dan óók nog proberen om een attente vrouw/vriendin/vul-maar-in te zijn…
Lees verder onder de advertentie
Sinds ik moeder én tweelingmoeder ben, zijn mijn planning skills maximaal ontwikkeld. Dus hield ik voorafgaand aan de reis een soort militaire operatie (inclusief Excel-sheets) om alle to-do’s af te kruisen. De controlfreak in mij kon ongestoord z’n gang gaan. Heerlijk.
De route is grotendeels door De Man uitgestippeld, dat is dan weer zijn expertise. Het wordt een veelzijdige reis die hoge bergen, strand en veel cultuur combineert. Ik ben onder de indruk.
Het hele huis op z’n kop
De dagen voor vertrek stond het hele huis op zijn kop. Overal spullen. De temperatuur op reis varieerde tussen de 10 en 38 graden. Tel daar twee campingbedjes, een duobuggy en twee kinderstoelen bij op en je hebt complete chaos. Terwijl ik tussen de rommel zat, dacht ik met weemoed terug aan het eenvoudige backpacken zonder kids.
Lees verder onder de advertentie
Dan is het zover: de auto is ingepakt, iedereen zit en ik heb wat apps van mijn telefoon gegooid. Het avontuur kan écht beginnen. Alles lijkt onder controle. Ik kan niet wachten!
Overal zit kots
We vertrekken voorspoedig, maar na anderhalf uur reizen ontpopt zich een klein drama. Het was ook allemaal te goed om waar te zijn. Zoonlief kucht – hoest – kokhalst en spuugt vervolgens de hele auto onder. De arme schat. Ik schiet uit m’n vel door de onverwachte gebeurtenis. We stoppen bij het eerstvolgende aftandse tankstation dat – heel verrassend – slechte faciliteiten heeft. De Man probeert onze zoon te sussen en verschoont hem, ik doe een poging de auto te poetsen. Overal zit kots. Bij de enige wc is een betaalpoortje. Met losgeld. Je begrijpt, dit was een groot succes.
Lees verder onder de advertentie
‘Geeft niks, mama’
We vertrekken een uur later, inclusief een zeiknatte autostoel (leve het verschoonmatje!) en hartkloppingen. Als de ergste stress is neergedaald, en we richting de eerste overnachtingsplek rijden, verontschuldig ik mij aan de kinderen. “Sorry jongens, mama had een beetje stress en ik wist even niet wat ik moest doen.” Onze oudste dochter reageert vervolgens met zoveel liefde en begrip. “Geeft niks, mama. Je hebt je best gedaan en je doet het goed, dat zegt mijn juf ook altijd.” Ik haal opgelucht adem en moet glimlachen. “Weet je lieverd, ik denk dat je gelijk hebt”, zeg ik. En of ik mijn best heb gedaan. Eigenlijk is alles nu opgelost. En zo begin ik met een frisse blik aan ons grote avontuur.
Als Vince samen met zijn vriendje Owen besluit een cake te bakken, vindt moeder Tessa het een geweldig idee. De jongens willen alles helemaal zelf doen en Tessa laat ze hun gang gaan. Maar wanneer de cake eindelijk klaar is, blijkt er tijdens het bakken iets behoorlijk mis te zijn gegaan.
Milou heeft een drukke baan, twee pubers en een agenda die eigenlijk altijd overvol is. Toch verwacht haar broer Thijs dat ze wel even op zijn hond past als hij op vakantie gaat. Wanneer ze voor het eerst nee zegt, reageert hij woedend.
Een gezin met één kind kan helemaal compleet voelen, maar soms blijft er voor Monique Hansler (65) toch een verlangen naar meer. Samen met haar partner Peter kreeg ze zoon Mike (33), maar ze had graag nog een tweede kind gekregen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Aukje, die per ongeluk haar twee kinderen heel bruut uit hun Sinterklaasmagie haalde.