Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (2). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Lees verder onder de advertentie
Onze familie breidt zich in rap tempo uit. We begonnen met Juf Roos, en inmiddels hebben ook Zou de Zebra, Peppa Pig, Bing (of zoals Floris hem noemt: “die grote mier”), de Autopatrouille en Baloe de Beer zich toegevoegd aan ons gezin. Allemaal leuk en gezellig, maar het tempo waarmee deze figuren terrein winnen in ons leven zint me allesbehalve.
Lees verder onder de advertentie
Magisch scherm
De eerste keer dat Floris een scherm zag, was ongeveer een jaar geleden. Hij was toen 1,5 en we waren onderweg naar een weekend met vrienden. Het was vrijdagmiddag, elke weg die we moesten hebben stond muurvast en met een dreumes die toen al een takkehekel had aan autorijden, besloten we een nieuwe troef in te zetten: Juf Roos. Je raadt het al: dat was bingo. Magisch vond hij het en zelden heeft Floris ergens zo aandachtig naar zitten kijken. Wij vooral blij dat we alle drie levend op de plaats van bestemming aankwamen, hij een nieuwe ervaring rijker.
Lees verder onder de advertentie
Nu, fastforward naar vandaag, is tv-kijken een onderwerp dat bijna elke dag wel een keer besproken wordt. En waar we soms aan toegeven, en soms niet. Ik wil geen kind grootbrengen dat zichzelf niet kan vermaken, zich geen minuut kan vervelen en liever voor de tv zit dan dat hij buiten speelt. Maar we hoeven ook niet te overdrijven. Welk kind van 2,5 jaar oud kijkt er nóóit naar een scherm?
Stierlijk vervelend
Het moeilijkste vind ik het sneeuwbaleffect. Hoe meer hij tv kijkt, hoe vaker hij erover begint en vooral: hoe moeilijker het voor hem is om ermee te stoppen. De “foooon” heeft bijna direct impact op zijn gedrag. Het is meteen te merken als hij (te) veel naar een tv of telefoon heeft gekeken. Hij is prikkelbaarder, heeft een kort lontje en wordt stierlijk vervelend.
Lees verder onder de advertentie
Natuurlijk doen wij er zelf ook aan mee. En is het soms gewoon heel lekker. Er is weinig fijner dan samen wakker worden op zondagochtend, en in bed wachten tot het buiten licht wordt met een filmpje aan. Of rustig koken terwijl Floris even tv kijkt. Of na het eten lekker met z’n drieën op de bank ons eten laten zakken, voordat we naar bed gaan. Maar wanneer is het te veel? Dat antwoord lijkt elke dag anders.
Balans
Om die hand in eigen boezem nog even verder naar beneden te steken: hij ziet ons óók telefoons gebruiken. Vaak meer dan we zouden willen. En het is nog moeilijk uit te leggen dat ik dat ding ook nodig heb voor het boodschappenlijstje, om te pinnen en mijn afspraken. Het is er wederom eentje die op het lijstje “balans zoeken” kan, zeggen we maar.
Lees verder onder de advertentie
Het automoment lossen we tegenwoordig op door samen liedjes te luisteren. In plaats van een scherm zingen en dansen we ons hele repertoire. Dat is een stuk gezelliger en in elk geval iets samen. Dat ik inmiddels zelf kan optreden als Juf Roos, nemen we maar voor lief.
Meer columns lezen van Bianca en haar jonge gezin? Je vindt ze hier.
Als Vince samen met zijn vriendje Owen besluit een cake te bakken, vindt moeder Tessa het een geweldig idee. De jongens willen alles helemaal zelf doen en Tessa laat ze hun gang gaan. Maar wanneer de cake eindelijk klaar is, blijkt er tijdens het bakken iets behoorlijk mis te zijn gegaan.
Milou heeft een drukke baan, twee pubers en een agenda die eigenlijk altijd overvol is. Toch verwacht haar broer Thijs dat ze wel even op zijn hond past als hij op vakantie gaat. Wanneer ze voor het eerst nee zegt, reageert hij woedend.
Wendy (38) vond het hartstikke lief dat haar dochter Joy (12) haar oma mee uit lunchen vroeg. Zeker omdat haar schoonmoeder regelmatig klaagt dat ze zich eenzaam voelt. Maar toen Joy thuiskwam en vertelde hoe de lunch was verlopen, wist Wendy niet wat ze hoorde.
Gezinsuitbreiding hoeft niet altijd te betekenen dat er rompertjes, luiers en nachtvoedingen aan te pas komen. Bij Simon Keizer en zijn vrouw AnneMarie is namelijk een schattige puppy komen wonen.
Een gezin met één kind kan helemaal compleet voelen, maar soms blijft er voor Monique Hansler (65) toch een verlangen naar meer. Samen met haar partner Peter kreeg ze zoon Mike (33), maar ze had graag nog een tweede kind gekregen.