Fotografie: Paulien van Beusekom
Een vriendin van mij is zwanger van haar eerste kind. Ze zit nu in het derde trimester. Toen ik haar laatst zag, had ze zich ineens van alles omtrent het ouderschap voorgenomen.
“Ik ga de baby nooit bij ons in bed laten slapen”, begon ze. “Ik snap echt niet waarom mensen dat doen. Ik wil haar na een maand al op haar eigen kamer hebben. Een hele maand bij ons op de kamer lijkt me lang zat.”
“Ik ben het slecht slapen nu al zat, namelijk. Ze zeggen dat de slechte nachten tijdens je zwangerschap er meer inhakken dan de gebroken nachten met een baby, wist je dat?” Ik keek haar verward aan. Ik dacht aan alle helse regelnachten, slaapregressies en night terrors die ik de afgelopen twee jaar met mijn kind heb doorstaan. Het leek me absolute onzin dat zij nu slechter slaapt dan ik toen, puur omdat ze met haar zwangere toeter niet meer alle slaaphoudingen kan aannemen. Dat hoor je alleen niet tegen zwangeren te zeggen, dat het erger wordt. Je hoort zwangeren lekker in hun waan te laten, dus ik zweeg.
“Ik heb me voorgenomen om mijn baby sowieso niet mijn hele leven over te laten nemen. Ik wil deze zomer gewoon op het terras zitten, naar het strand, naar festivalletjes. Dan neem ik haar lekker mee. Ik heb laatst nog een filmpje gezien van een baby met zo’n grote koptelefoon op, weet je wel?” Ik knikte en zweeg.
“En wat ik sowieso niet ga doen is mijn kind altijd voor een iPad zetten. Dat vind ik toch zo treurig, als ik in een restaurant allemaal kinderen achter iPads zie. Ik merk dat ik daar nu echt op aan het letten ben: hoe andere ouders met hun kinderen omgaan. Ik weet daardoor nu echt hoe ik het níét wil aanpakken. Laatst was ik in de supermarkt en toen had een kind een driftbui. En zijn moeder? Die negeerde hem gewoon en liep door. Belachelijk toch?” Ik zweeg.
“Ik snap gewoon echt niet hoe mensen zo ongeduldig kunnen zijn met hun kind. Is dat het slaaptekort? Ik denk niet dat ik daar veel last van ga hebben. Ik heb zo vaak een hele dag gewerkt terwijl ik knetter brak was. Toen had ik echt geen korter lontje, of zo. Ik ben wel wat gewend.”
Toen ik die middag alleen thuis kwam, gooide ik mijn tas op de grond, nam ik een flinke teug adem en schreeuwde ik: “WAAAAAAAAAACHT MAAAAAAAAAAAAAAAR!!!!!!!!” tegen een willekeurige kamerplant. Het luchtte op.
Tara (30) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap’ is nú te koop.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Als alleenstaande moeder heeft Stella het niet breed. Toch besloot ze al haar zuurverdiende spaargeld uit te geven aan haar dochter, die graag influencer wil worden.
Dat André Hazes (32) en Noa Braaf inmiddels ruim een jaar samen zijn, is geen geheim. Volgens de zanger is hun relatie vooral rustig en stabiel. Sterker nog, hij zegt dat ze nog nooit echt ruzie hebben gehad.
Flinke pech voor Madelief uit Een huis vol. De familie Nagelkerke deelt op Facebook hoe een sportieve avond onverwacht eindigde op de Spoedeisende Hulp.
Veel ouders geven eraan toe: nog één verhaaltje, nog even spelen of een schermpje dat nét iets te lang aanblijft. Bedtijd schuift zo ongemerkt op.
Angela (43) is samen met haar man, na een lange kinderwens, adoptiemoeder van twee broertjes geworden. Ze waren destijds 5 en 7 jaar oud. Ondertussen zijn ze drie jaar een mooi gezin. Ze blikt terug op de pittige en bijzondere periode van drie jaar geleden.
